Skip to content

Έρως και Ψυχή-Αντόνιο Κανόβα κ’ τo blog ΙΣΤΟΡΙΑ-ΤΕΧΝΕΣ-ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

14/02/2016

Έρως και Ψυχή-Αντόνιο Κανόβα (1757-1822) κ’ τo blog ΙΣΤΟΡΙΑ-ΤΕΧΝΕΣ-ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

To blog ΙΣΤΟΡΙΑ-ΤΕΧΝΕΣ-ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, πλησιάζει τα τρία χρόνια ζωής κι ένα θέμα που έμεινε σταθερά αναλοίωτο σε όλη αυτή τη διάρκεια, σε βαθμό που σχεδόν να αποτελεί το αναγνωριστικό του, είναι η φωτογραφία του περίφημου γλυπτού Έρως και Ψυχή που κοσμεί την κεντρική σελίδα. Ωστόσο, μέχρι σήμερα δεν έχουμε ασχοληθεί με την Ιστορία της συγκεκριμένης δημιουργίας, η οποία φιλοξενείται στο μουσείο του Λούβρου. Έτσι λοιπόν, με αφορμή και την συγκεκριμένη ημερομηνία 14 Φλεβάρη που είναι αφιερωμένη στον Έρωτα, δράτουμε την ευκαιρία, ώστε να μιλήσουμε λίγο για την ιστορία του.

Ο ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ του Έρως και Ψυχή-Αντόνιο Κανόβα (1757-1822)

Antonio_Canova_Selfportrait_1792

Ο Ιταλός γλύπτης Αντόνιο Κανόβα

Το έργο αποτελεί λοιπόν δημιουργία του Ιταλού γλύπτη Αντόνιο Κανόβα (1757-1822), ο οποίος θεωρείται πιθανά ο διασημότερος εκπρόσωπος του νεοκλασικισμού στη γλυπτική (πηγή: Εφημερίδα Καθημερινή/11-1-2008). Ο Κανόβα είναι γνωστόςαπό δύο αταίριαστα πράγματα, την επιβλητικότητα των δύο τεράστιων αγαλμάτων του Ναπολέοντα ως ήρωα της αρχαιότητας και τον αισθησιασμό των μυθολογικών και μη, γυναικείων γλυπτών του “, ενώ θεωρείται πιθανά ως ο πλέον αισθησιακός γλύπτης, πριν τον 20ο αιώνα (ο.π).

Ο διάσημος καλλιτέχνης, δημιούργησε κυρίως στη Ρώμη και όπως συχνά συνέβαινε με ανθρώπους της τέχνης από την Αναγέννηση κι έπειτα, να εργάζονται δηλαδή υπό την προστασία και αρκετές φορές κατά παραγγελία, κάποιου ισχυρού οίκου ή της εκκλησίας, ο ίδιος υπήρξε “ευνοούμενος πολλών Παπών”. Μάλιστα, η αφοσίωσή του δεν έμεινε δίχως ανταμοιβή κι έτσι έλαβε ‘τη θέση του προέδρου στην Ακαδημία Σαν Λούκα (ένα από τα κυριότερα πολιτιστικά ιδρύματα της Ρώμης), με σύνταξη και με τον τίτλο του μαρκήσιου’ (ο.π).

ΤΟ ΓΛΥΠΤΟ ΕΡΩΣ ΚΑΙ ΨΥΧΗ

Το διάσημο έργο, κατασκευάστηκε από μάρμαρο μεταξύ 1788 – 1793, έπειτα από παραγγελία του συνταγματάρχη Τζον Κάμπελ, έχει διαστάσεις 1,55 x 1,68 x 1,01 μ κι ενώ το 1801 αγοράστηκε από τον Ζοακίμ Μαρά, σήμερα όπως προαναφέραμε, αποτελεί ένα από τα διασημότερα εκθέματα του μουσείου του Λούβρου (συνάμα, άλλες εκδόσεις του έργου φιλοξενούνται σε διάφορα μεγάλα μουσεία). Έμπνευση για την κατασκευή του αποτέλεσε ο ελληνικός μύθος του Έρωτα και της Ψυχής και αναπαριστά τη στιγμή που ο Έρωτας δίνει ξανά τη ζωή στην Ψυχή (πηγή: el.wikipedia). Ως δημιούργημα δε, εντάσσεται στον κύκλο μυθολογικών αλληγοριών του Κανόβα. (ο.π.).

ΕΡΩΣ Κ ΨΥΧΗ

Έρως και Ψυχή, το περίφημο γλυπτό του Κανόβα

Ο ΜΥΘΟΣ ΕΡΩΣ ΚΑΙ ΨΥΧΗ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΒΑΣΙΣΤΗΚΕ ΤΟ ΕΡΓΟ (αναπαδημοσιεύουμε από το blog http://www.eros-erotas.gr/)

 Ερωτας και η Ψυχη είναι ένα μυθολογικό ζευγάρι, που βασανίστηκαν πολύ μέχρι να μπορέσουν να χαρούν την αγάπη τους ανεμπόδιστα.

Αν και ο Θεός Ερως στην αρχαιότητα ήταν υπεύθυνος για τα πάθη πολλών θνητών και μη, τελικά και ο ίδιος δεν γλίτωσε από τα βέλη του. Ερωτεύτηκε κεραυνοβόλα την Ψυχή, μια θνητή που είχε τη φήμη μιας πανέμορφης γυναίκας.

Ο μύθος του Ερωτα και της Ψυχής είναι όμορφος και αποδεικνύει τη δύναμη της αγάπης και του έρωτα στις ζωές όλων. Διαβάστε τον μύθο, όπως τον αναφέρει ο Απουλήιος, Ρωμαίος συγγραφέας του 2ου μ.Χ. αιώνα.

Η Ψυχή ήταν μια θνητή, κόρη μιας πολύ συνηθισμένης οικογένειας με τρία παιδιά. Ανθρωποι από όλα τα μέρη έρχονταν να επισκεφτούν την Ψυχή και να θαυμάσουν την ομορφιά της, τιμώντας την περισσότερο από τη Θεά Αφροδίτη.

Η Αφροδίτη όταν αντιλήφθηκε τι ακριβώς συνέβαινε, αποφάσισε να ζητήσει την παρέμβαση του γιου της Ερωτα, ο οποίος ανέλαβε να δηλητηριάσει τις ψυχές των ανδρών ώστε να μην επιθυμούν την Ψυχή. Ωστόσο, και ο ίδιος ερωτεύτηκε την Ψυχή, στρέφοντας κατά λάθος το βέλος του κατά του εαυτού του.

Τα χρόνια περνούσαν και οι γονείς της Ψυχής ήταν σαφώς προβληματισμένοι από την έλλειψη μνηστήρων, οπότε αποφάσισαν να στείλουν να πάρουν χρησμό, υποπτευόμενοι ότι κάποιος θεός έχει αναμειχθεί. Στους Δελφούς λοιπόν, ο Απόλλων, υπό την καθοδήγηση του θεού Ερωτα έδωσε χρησμό:

«Η Ψυχή δεν προορίζεται για γυναίκα κανενός θνητού. Ο άντρας της την περιμένει στην κορυφή ενός βουνού, και είναι ένα αποκρουστικό τέρας, που κανείς, ούτε θνητός ούτε αθάνατος, δεν μπορεί να του αντισταθεί». Αν και όλοι έπεσαν σε βαθιά θλίψη, αποφάσισαν να εκπληρώσουν το χρησμό ετοιμάζοντας λαμπρό γάμο με το «τέρας» του βουνού.

Ο γάμος έγινε αλλά η Ψυχή δεν μπορούσε να δει το σύζυγό της, ο οποίος εμφανιζόταν μόνο τα βράδια σε εκείνη και πάντα μέσα στο σκοτάδι. Ήταν ωστόσο τόσο τρυφερός και καλόκαρδος που η Ψυχή κατάλαβε ότι δεν μπορεί να είναι ένα αποκρουστικό τέρας, αλλά ο άντρας που επιθυμούσε σε όλη της τη ζωή.

Περνούσε υπέροχα μαζί του αλλά προβληματιζόταν γιατί δεν τον είχε δει ποτέ. Όταν κάποια στιγμή αποφάσισε να πάει στο πατρικό της, οι αδερφές της ζήλεψαν για την καλή της τύχη και την έπεισαν ότι για να μη θέλει να της φανερωθεί όχι μόνο θα είναι ένα τέρας, αλλά θα θέλει να τη σκοτώσει κιόλας. Ετσι λοιπόν της πρότειναν να τον σκοτώσει εκείνη πρώτη.

Η Ψυχή χάνει τον Ερωτα

Η Ψυχή γύρισε στο παλάτι, και ξάπλωσε με το μυστηριώδη σύζυγό της. Όταν εκείνος αποκοιμήθηκε, η ψυχή πήρε ένα λυχνάρι και ένα μαχαίρι και αποφάσισε να τον σκοτώσει.

Εγειρε από πάνω του και καθώς φώτισε το πρόσωπο του με το λυχνάρι, είδε προς μεγάλη της έκπληξη τον πανέμορφο Θεό Ερωτα.

Η Ψυχή τα έχασε, το λυχνάρι έγειρε στο πλάι και καυτό λάδι χύθηκε πάνω στον Ερωτα.

Ο Ερωτας ξύπνησε από τον πόνο και πέταξε μακριά, λέγοντας της πως η καχυποψία της σκότωσε την αγάπη τους και ότι δεν θα μπορούσαν να είναι μαζί πια, αφού αυτή – μια θνητή – είδε το πρόσωπο ενός αθάνατου.

Μετανιωμένη η Ψυχή άρχισε να αναζητά τον Ερωτα παντού, χωρίς αποτέλεσμα. Κάποια στιγμή μετά από πολλή περιπλάνηση έφτασε σε ναό της θεάς Δήμητρας, η οποία τη συμβούλεψε να παρακαλέσει την Αφροδίτη να την αφήσει να δει το γιο της.

Η Αφροδίτη είχε φυλακίσει τον Ερωτα μέχρι να ξεχάσει την Ψυχή και να επουλωθεί η πληγή από το καυτό λάδι. Ακουσε όμως από τις ικεσίες της Ψυχής και της απάντησε ότι για να δει τον αγαπημένο της,  θα έπρεπε πρώτα να περάσει τρεις δοκιμασίες.

Οι δοκιμασίες ήταν δύσκολες, αλλά η Ψυχή κατόρθωσε να πραγματοποιήσει τις δυο πρώτες με επιτυχία. Ωστόσο η τελευταία δοκιμασία απαιτούσε να κατέβει στον Άδη και να φέρει το κουτί της Περσεφόνης στην Αφροδίτη. Το κουτί αυτό περιείχε το μαγικό ελιξήριο της ομορφιάς και η Ψυχή απαγορευόταν να το ανοίξει.

Η Ψυχή πήρε το κουτί αλλά δεν αντιστάθηκε στον πειρασμό να το ανοίξει για να πάρει λίγο φάρμακο ομορφιάς για τον εαυτό της.  Ωστόσο στο κουτί η Περσεφόνη δεν είχε βάλει κανένα μαγικό φίλτρο που θα μπορούσε να την κάνει πιο όμορφη, αλλά τον Μορφέα, που την έριξε σε βαθύ ύπνο.

Ο Ερωτας σώζει την Ψυχή

Οταν ο Ερωτας έμαθε τι έπαθε η αγαπημένη του, δραπέτευσε από το παλάτι της Αφροδίτης, πέταξε στον Ολυμπο και παρακάλεσε τον Δία να σώσει την Ψυχή. Ο Δίας συγκινημένος από την αγάπη του θεού Ερωτα, την έκανε αθάνατη, επιτρέποντας στον Ερωτα να ενωθεί μαζί της για πάντα.

Ερως Και Ψυχη, Μπουγκερώ

Ζωγραφική απεικόνιση του Έρως και Ψυχή από τον Μπουγκερώ

OI ΛΟΓΟΙ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΤΟΥ ΓΛΥΠΤΟΥ ΕΡΩΣ ΚΑΙ ΨΥΧΗ ΩΣ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟ BLOG ISTORIA-TEXNES-POLITISMOS

Ένας βασικός λόγος αποτελεί σίγουρα το αισθητικό αποτέλεσμα του γλυπτού ως αυτόνομου έργου τέχνης. Εκτός απ’ το προηγούμενο όμως, βασικό κίνητρο αποτέλεσε κι ο ίδιος ο μύθος με τους συμβολισμούς που αποπνέει και ενέπνευσαν τον Κανόβα. Πιο συγκεκριμένα, η ιδέα πως ο Έρωτας παρά τις όποιες αντιξοότητες, μπορεί τελικά να αποδειχτεί θριαμβευτής και ζωοδότης, υπερκερνώντας όλα τα εμπόδια που μπορεί να συναντήσει στο διάβα του και συνάμα να χαρίσει αυτήν την ίδια την Αθανασία. Επιπλέον, ως ένα από τα σφοδρότερα ανθρώπινα συναισθήματα, αποτελεί αφετηρία και κίνητρο δημιουργικότητας.

Έτσι, η διαχείρηση του blog, θέλησε εξ’ αρχής να συνδέσει με το πλέον συμβολικό τρόπο, τον Έρωτα με την έμπνευση και τη δημιουργία μιας προσπάθειας που μόλις ξεκινούσε. Παράλληλα, επιδιώκει να περάσει το μήνυμα πως ο Έρωτας μπορεί μέσω της ανατροφοδότησης, να καταστεί διαχρονικός και ισόβιος, αντιπαλεύοντας κάθε πολέμιο που επιχειρεί να τον καταστήσει θνητό και πεπερασμένο. Τέλος, δηλώνει υπόρρητα την αφοσίωση του στην Ψυχή (στην προκειμένη θα μπορούσαμε να την αποκαλέσουμε και Μούσα, ως διαρκές υποκείμενο έμπνευσης), η οποία καθίσταται όχι απλά ένας υλικός-ανθρώπινος στόχος πεισμώδους διεκδίκησης, αλλά κάτι πολύ σημαντικότερο. Καθίσταται η ίδια, μέσω μιας ισχυρά διαλεκτικής σχέσης, η ζωογόνος ανάσα που τον τροφοδοτεί και τον εμπνέει, με τρόπο που εκεινός μέσω στίχων που της αφιερώνει, την ανάγει σε διαρκές αντικείμενο λατρείας που ήδη έχει κατακτήσει αυτήν την ίδια την Αθανασία.

14 Φλεβάρη 2016

Advertisements
Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: