Skip to content

3 ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΗΣ Χ.Α.-ΠΑΝΟΣ ΚΟΣΜΑΣ-Νο:3/3

11/10/2013

  Με την επιχείρηση «εξάρθρωσης» της Χρυσής Αυγής γλιτώσαμε από το φασισμό;

                                                                                 του Π. ΚΟΣΜΑ

Μεγάλο μέρος του κινήματος και της Αριστεράς στέκουν αμήχανα μπροστά στην επιχείρηση «εξάρθρωσης» της Χρυσής Αυγής. Βασικός λόγος αυτής αμηχανίας είναι η μη κατανόηση της φύσης του φασισμού, για την οποία πρέπει επειγόντως να συζητήσουμε σε βάθος.

Ο φα­σι­σμός, «μακρύ χέρι»» και «όρ­γα­νο» κά­ποιων «κέ­ντρων» του συ­στή­μα­τος;

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΟΥ ΝΕΟΝΑΖΙΣΤΙΚΟΥ ΜΟΡΦΩΜΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟ ΤΟΥ ΜΕΝΤΟΡΑ ΡΟΥΝΤΟΛΦ. ΕΣ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΕ ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΝΥΡΕΜΒΕΡΓΗΣ ΓΙΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΟΥ ΝΕΟΝΑΖΙΣΤΙΚΟΥ ΜΟΡΦΩΜΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟ ΤΟΥ ΜΕΝΤΟΡΑ ΡΟΥΝΤΟΛΦ. ΕΣ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΕ ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΝΥΡΕΜΒΕΡΓΗΣ ΓΙΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ

Στην Αρι­στε­ρά, όπου η συ­νω­μο­σιο­λο­γι­κή πο­λι­τι­κή κουλ­τού­ρα έχει βα­θιές ρίζες, δεν ήταν λίγοι αυτοί που θε­ω­ρού­σαν μέχρι πρό­σφα­τα, ίσως ακόμη και τώρα, το φα­σι­σμό γε­νι­κά και τη Χρυσή Αυγή ιδιαί­τε­ρα «μακρύ χέρι του συ­στή­μα­τος», ένα πο­λι­τι­κό φαι­νό­με­νο που εξα­πο­λύ­ε­ται -και επο­μέ­νως εύ­κο­λα «μα­ζεύ­ε­ται»- απ’ τα πάνω, από «κέ­ντρα» του συ­στή­μα­τος που τον σαν «όρ­γα­νό» τους.

Στην Ελ­λά­δα, όπου ο φα­σι­σμός είναι ταυ­τι­σμέ­νος με την ξένη κα­το­χή ή τη δι­κτα­το­ρία των συ­νταγ­μα­ταρ­χών και οι φα­σί­στες με τους ταγ­μα­τα­σφα­λί­τες-συ­νερ­γά­τες των ναζί κα­τα­κτη­τών, όπου η έν­νοια φα­σι­σμός θε­ω­ρεί­ται συ­νώ­νυ­μη του χου­ντι­κός, ακρο­δε­ξιός, ακόμη και του φορέα αυ­ταρ­χι­κών ιδεών και πρα­κτι­κών (ο Αγ­γε­λά­κας πρό­σφα­τα είπε ότι «το ση­μα­ντι­κό είναι να σκο­τώ­σου­με το φα­σί­στα που έχου­με μέσα μας»…), η κα­τα­νό­η­ση του τι είναι φα­σι­σμός και με αυτή την έν­νοια μια βαθιά αντι­φα­σι­στι­κή κουλ­τού­ρα δεν υπάρ­χει παρά πολύ ανε­παρ­κώς.

Ο φα­σι­σμός, στην πε­ρί­πτω­σή μας η Χρυσή Αυγή ή όποια με­τάλ­λα­ξή της την αντι­κα­τα­στή­σει, είναι μεν πρά­κτο­ρας του χρη­μα­τι­στι­κού κε­φα­λαί­ου όσον αφορά την τα­ξι­κή του φύση και την ιστο­ρι­κή του απο­στο­λή, αλλά αυτό δεν ση­μαί­νει ότι είναι «μακρύ χέρι του συ­στή­μα­τος», δη­λα­δή απλό «εξάρ­τη­μα» του κρά­τους «έκτα­κτης ανά­γκης». Πα­ρό­λο που στο ξε­κί­νη­μά του ιδιαί­τε­ρα αλλά και σε όλη τη δια­δρο­μή του μια στα­θε­ρά της «γραμ­μής οι­κο­δό­μη­σής» του είναι ο «ει­σο­δι­σμός», η δη­μιουρ­γία και διεύ­ρυν­ση θυ­λά­κων στο «βαθύ κρά­τος», στα ει­δι­κά σώ­μα­τα της αστυ­νο­μί­ας και του στρα­τού, ο φα­σι­σμός οι­κο­δο­μεί­ται σαν πο­λι­τι­κό κί­νη­μα απ’ τα κάτω. «Γο­νι­μο­ποιεί­ται» στο έδα­φος της εκτε­τα­μέ­νης κοι­νω­νι­κής εξα­θλί­ω­σης, της μα­ζι­κής κα­τα­στρο­φής των μι­κρο­α­στι­κών στρω­μά­των αλλά και της λου­μπε­νο­ποί­η­σης ερ­γα­τι­κών στρω­μά­των. Γί­νε­ται μα­ζι­κό πο­λι­τι­κό ρεύμα εκ­φρά­ζο­ντας την «αντε­πα­να­στα­τι­κή απελ­πι­σία» που γεν­νιέ­ται μα­ζι­κά σ’ αυτή τη βάση.

Σαν τέ­τοιο πο­λι­τι­κό κί­νη­μα, ο να­ζι­σμός έχει στοι­χεία αυ­το­νο­μί­ας, έχει στρα­τη­γι­κή κα­τά­λη­ψης της εξου­σί­ας με φα­σι­στι­κό πρα­ξι­κό­πη­μα, και ο δρό­μος του προς την εξου­σία περ­νά­ει από την κα­τά­λη­ψη της εξου­σί­ας στο δρόμο, τις γει­το­νιές και τους κοι­νω­νι­κούς χώ­ρους, και τη συ­ντρι­βή των ορ­γα­νώ­σε­ων του κι­νή­μα­τος και της Αρι­στε­ράς με τη φυ­σι­κή βία.

Γι’ αυτό ακρι­βώς, η δια­κύ­βευ­ση της πάλης ενά­ντια στο φα­σι­σμό δεν είναι απλώς μια πο­λι­τι­κή ήττα ή, ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο η πτώση του δη­μο­σκο­πι­κών ή εκλο­γι­κών πο­σο­στών, αλλά η ολο­σχε­ρής συ­ντρι­βή, η πλή­ρης διά­λυ­ση των ερ­γα­τι­κών, λαϊ­κών και αρι­στε­ρών συλ­λο­γι­κο­τή­των, οι ζωές των αγω­νι­στών και αγω­νι­στριών του κι­νή­μα­τος και της Αρι­στε­ράς – στην κυ­ριο­λε­ξία.

Ο φα­σι­σμός είναι μεν πρά­κτο­ρας του χρη­μα­τι­στι­κού κε­φα­λαί­ου όσον αφορά την τα­ξι­κή του φύση και την ιστο­ρι­κή του απο­στο­λή, αλλά αυτό δεν ση­μαί­νει ότι είναι «μακρύ χέρι του συ­στή­μα­τος», δη­λα­δή απλό «εξάρ­τη­μα» του κρά­τους «έκτα­κτης ανά­γκης» ή απλώς ένα από τα αλ­λη­λο­συ­μπλη­ρού­με­να «κέ­ντρα» του συ­στή­μα­τος. Ή, για να το πούμε αλ­λιώς, στο βαθμό που θέ­λου­με να τον δούμε σαν ένα από τα «κέ­ντρα» του συ­στή­μα­τος, ταυ­τό­χρο­να έχει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά πο­λι­τι­κού κι­νή­μα­τος από τα κάτω, που στρα­τη­γι­κή του έχει όχι απλώς να συ­μπλη­ρώ­σει τη φα­ρέ­τρα των όπλων του κρά­τους αλλά να το κα­τα­λά­βει και να το «ανα­μορ­φώ­σει» ρι­ζι­κά, να κα­τα­λά­βει την εξου­σία με φα­σι­στι­κό πρα­ξι­κό­πη­μα, κα­τα­λύ­ο­ντας την αστι­κή κοι­νο­βου­λευ­τι­κή δη­μο­κρα­τία και εγκα­θι­δρύ­ο­ντας τη φα­σι­στι­κή δι­κτα­το­ρία.

Αυτή η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα δεν μπο­ρεί να κα­τα­νοη­θεί από τις αντι­λή­ψεις που τον θέ­λουν απλά «μακρύ χέρι» και όρ­γα­νο κά­ποιων «κέ­ντρων» του συ­στή­

Η ΘΗΡΙΟΔΙΑ ΤΩΝ ΝΑΖΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΓΥΝΑΙΚΟΠΑΙΔΩΝ

Η ΘΗΡΙΟΔΙΑ ΤΩΝ ΝΑΖΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΓΥΝΑΙΚΟΠΑΙΔΩΝ

μα­τος. Οι συ­νέ­πειες μιας τέ­τοιας λάθος αντί­λη­ψης είναι πολ­λές. Από την ιστο­ρία του Με­σο­πο­λέ­μου μας έρ­χε­ται η εξί­σω­ση του φα­σι­σμού με άλλες εκ­δο­χές του κρά­τους έκτα­κτης ανά­γκης ή η ταύ­τι­σή του με κυ­βερ­νή­σεις που υπη­ρε­τούν τα συμ­φέ­ρο­ντα του κε­φα­λαί­ου. Στη βάση αυτή, το στα­λι­νι­κό Κ.Κ. της Γερ­μα­νί­ας στο Με­σο­πό­λε­μο αρ­νή­θη­κε το ενιαίο μέ­τω­πο με το σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τι­κό κόμμα ενά­ντια στο φα­σι­σμό, έκανε δι­μέ­τω­πο ενά­ντια στο φα­σι­σμό (το να­ζι­στι­κό κόμμα του Χί­τλερ) και το Σο­σια­λι­στι­κό Κόμμα, ονο­μά­ζο­ντας τους σο­σιαλ­δη­μο­κρά­τες «σο­σιαλ­φα­σί­στες» και τόλ­μη­σε μά­λι­στα να πει ότι «ύστε­ρα από τον Χί­τλερ θα έρθει η σειρά μας». Όλοι ξέ­ρου­με τη συ­νέ­χεια, αλλά και την τύχη του Κ.Κ. Γερ­μα­νί­ας, που δεν υπέ­στη απλώς μια ήττα αλλά εξα­φα­νί­στη­κε από το χάρτη…

Στη ση­με­ρι­νή ελ­λη­νι­κή Αρι­στε­ρά δεν έχου­με τέ­τοιες ακραί­ες εκ­δο­χές αυτής της θε­ώ­ρη­σης, αλλά η θε­ω­ρία «φα­σι­σμός-μα­κρύ χέρι του συ­στή­μα­τος», στη­ριγ­μέ­νη και στη βαθιά ρι­ζω­μέ­νη συ­νω­μο­σιο­λο­γι­κή κουλ­τού­ρα που τεί­νει να εξη­γεί τα πάντα με τη δράση «κέ­ντρων» του συ­στή­μα­τος, πα­ρά­γει ταυ­τό­χρο­να την υπο­τί­μη­ση του φα­σι­στι­κού κιν­δύ­νου και την υπερ­τί­μη­ση των δυ­να­το­τή­των του συ­στή­μα­τος.

Όσον αφορά το πρώτο,με­γά­λο μέρος της ελ­λη­νι­κής Αρι­στε­ράς μόλις το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα, με το εκλο­γι­κό και δη­μο­σκο­πι­κό ξε­πέ­ταγ­μα της Χρυ­σής Αυγής και με την τρο­μα­κτι­κή επέ­κτα­ση των δο­λο­φο­νι­κών της δρα­στη­ριο­τή­των, πεί­σθη­κε ότι χρεια­ζό­μα­στε ένα μα­ζι­κό – ενω­τι­κό αντι­φα­σι­στι­κό κί­νη­μα που δεν θα είναι πά­ρερ­γο των γε­νι­κών κι­νη­μα­τι­κών μας κα­θη­κό­ντων ενά­ντια στο μνη­μό­νιο, την κυ­βέρ­νη­ση κ.λπ.

Όσον αφορά το δεύ­τε­ρο,το χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό­τε­ρο πα­ρά­δειγ­μα είναι το «φο­βι­κό σύν­δρο­μο» με το οποίο τμή­μα­τα της Αρι­στε­ράς και του κι­νή­μα­τος υπο­δέ­χτη­καν τις εξε­λί­ξεις ύστε­ρα από τη δο­λο­φο­νία, κυ­ρί­ως όμως ύστε­ρα από την επι­χεί­ρη­ση «εξάρ­θρω­σης» της Χ.Α. από την κυ­βέρ­νη­ση Σα­μα­ρά, που από διά­φο­ρες πλευ­ρές βιώ­θη­κε σαν… ήττα και πλήγ­μα ενά­ντια στην… Αρι­στε­ρά.

Στην άποψη ότι η δο­λο­φο­νία του Παύ­λου Φύσσα είναι έργο «σκο­τει­νών κέ­ντρων» και όχι έκ­φρα­ση κλι­μά­κω­σης της φα­σι­στι­κής επι­θε­τι­κό­τη­τας συ­μπυ­κνώ­θη­καν τόσο η υπο­τί­μη­ση του φα­σι­στι­κού κιν­δύ­νου (απλώς τα «σκο­τει­νά κέ­ντρα» έδρα­σαν πάλι) όσο και η υπερ­τί­μη­ση των δυ­να­το­τή­των του συ­στή­μα­τος (όχι, δεν υπάρ­χουν αντι­φά­σεις, ρήγ­μα­τα και πο­λι­τι­κή κρίση, αλλά η πα­ντο­δύ­να­μη δράση των «κέ­ντρων»).

Με τη δο­λο­φο­νία του Παύ­λου Φύσσα πά­ντως εί­χα­με και έκ­δη­λες αντι­φά­σεις κά­ποιων υπο­στη­ρι­κτών της αντί­λη­ψης για το φα­σι­σμό σαν «μακρύ χέρι του συ­στή­μα­τος»: ενώ η Χρυσή Αυγή ως τέ­τοια θα έπρε­πε να ελέγ­χε­ται από αυτά τα «κέ­ντρα», την ίδια στιγ­μή τα «κέ­ντρα» ορ­γά­νω­σαν επί­σης τη δο­λο­φο­νία με στόχο να δια­λύ­σουν τη Χρυσή Αυγή. Ναι, σί­γου­ρα υπάρ­χουν πολλά «κέ­ντρα» του συ­στή­μα­τος, και όλα έχουν τους σχε­δια­σμούς τους. Αλλά δεν μπο­ρού­με έτσι να ερ­μη­νεύ­ου­με πο­λι­τι­κά φαι­νό­με­να και πο­λι­τι­κά γε­γο­νό­τα. Πα­λιό­τε­ρα, με­γά­λο μέρος της Αρι­στε­ράς πί­στευε ότι η «17 Νο­έμ­βρη» και γε­νι­κά οι ένο­πλες ορ­γα­νώ­σεις της ατο­μι­κής τρο­μο­κρα­τί­ας ήταν «πρά­κτο­ρες σκο­τει­νών κέ­ντρων», μέχρι που τα μέλη της 17Ν συ­νε­λή­φθη­σαν και οι «πρά­κτο­ρες» τώρα εκτί­ουν βα­ριές ποι­νές.

Αν στο άμεσο διά­στη­μα ύστε­ρα από τη δο­λο­φο­νία του Παύ­λου Φύσσα η άποψη ότι ο φα­σι­σμός είναι όρ­γα­νο κά­ποιων «κέ­ντρων» είχε τον κίν­δυ­νο να μην κα­τα­νοη­θεί η κρί­σι­μη ση­μα­σία της πάλης ενά­ντια στον επε­λαύ­νο­ντα φα­σι­σμό, σή­με­ρα, με την επι­χεί­ρη­ση «εξάρ­θρω­σης» της Χ.Α. σε εξέ­λι­ξη, ο κίν­δυ­νος από αυτή την αντί­λη­ψη είναι να θε­ω­ρή­σου­με ότι τα «κέ­ντρα» μάς απάλ­λα­ξαν πραγ­μα­τι­κά (για τους δι­κούς τους λό­γους) από τον κίν­δυ­νο του φα­σι­σμού και άρα μπο­ρού­με να αφιε­ρω­θού­με απο­κλει­στι­κά στον αγώνα ενά­ντια στην κυ­βέρ­νη­ση και το σύ­στη­μα.

Η ΦΥΛΑΚΙΣΗ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΤΩΝ ΝΕΟΝΑΖΙ ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΕΞΑΛΕΙΨΕΙ ΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ; Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΠΩΣ ΟΧΙ

Η ΦΥΛΑΚΙΣΗ ΣΤΕΛΕΧΩΝ ΤΩΝ ΝΕΟΝΑΖΙ ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΕΞΑΛΕΙΨΕΙ ΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ; Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΙΔΑΣΚΕΙ ΠΩΣ ΟΧΙ!

Η πρό­ω­ρη επί­θε­ση του να­ζι­σμού

Ιστο­ρι­κά, οι πρό­ω­ρες-απο­τυ­χη­μέ­νες επι­θέ­σεις των φα­σι­στών είναι ένα φαι­νό­με­νο τυ­πι­κό, είτε στην πρώ­ι­μη φάση της ρα­γδαί­ας ανά­πτυ­ξής τους είτε σε στιγ­μές κο­ρύ­φω­σης των κιν­δύ­νων για το σύ­στη­μα. Τα απο­τε­λέ­σμα­τα που φέρ­νουν τέ­τοιες επι­θέ­σεις είναι δια­φο­ρε­τι­κά κατά πε­ρί­πτω­ση και εξαρ­τώ­νται κατά κύριο από την κα­τά­στα­ση της Αρι­στε­ράς και του κι­νή­μα­τος. Τέ­τοιες πρό­ω­ρες-απο­τυ­χη­μέ­νες επι­θέ­σεις εί­χα­με το 1924 στη Γερ­μα­νία με το «πρα­ξι­κό­πη­μα της μπι­ρα­ρί­ας» που οδή­γη­σε στην ολι­γό­μη­νη φυ­λά­κι­ση του Χί­τλερ (το απο­τυ­χη­μέ­νο πρα­ξι­κό­πη­μα έγινε μετά την ήττα της επα­νά­στα­σης στη Γερ­μα­νία το 1923 και γι’ αυτό η φυ­λά­κι­ση του Χί­τλερ απο­δεί­χτη­κε ένα «χάδι», ενώ το comebackτου φα­σι­σμού σε λίγα χρό­νια ήταν εντυ­πω­σια­κό και δέκα χρό­νια αρ­γό­τε­ρα τους οδή­γη­σε στην κα­τά­λη­ψη της εξου­σί­ας), το 1934 στη Γαλ­λία (όταν η απο­τυ­χη­μέ­νη επί­θε­ση των φα­σι­στών στο Κοι­νο­βού­λιο έφερε στην εξου­σία το βο­να­παρ­τι­σμό της κυ­βέρ­νη­σης Ντου­μέργκ και βά­θυ­νε την προ­ε­πα­να­στα­τι­κή κρίση, που δύο χρό­νια αρ­γό­τε­ρα κα­τέ­λη­ξε στο με­γά­λο ερ­γα­τι­κό κί­νη­μα της κα­τά­λη­ψης των ερ­γο­στα­σί­ων), το 1935 στην Ισπα­νία (όταν το φα­σι­στι­κό πρα­ξι­κό­πη­μα απέ­τυ­χε και σε αντί­δρα­ση εί­χα­με την εξέ­γερ­ση της ερ­γα­τι­κής τάξης και την «επί­ση­μη» έναρ­ξη του εμ­φυ­λί­ου πο­λέ­μου). Βε­βαί­ως, σε όλες αυτές τις πε­ρι­πτώ­σεις μι­λά­με για «κα­νο­νι­κή» επί­θε­ση, δη­λα­δή για από­πει­ρα κα­τά­λη­ψης της εξου­σί­ας και επι­βο­λής φα­σι­στι­κού πρα­ξι­κο­πή­μα­τος.

Η τω­ρι­νή φθι­νο­πω­ρι­νή επί­θε­ση της Χ.Α. δεν ήταν προ­φα­νώς κάτι τέ­τοιο, αλλά είχε το χα­ρα­κτή­ρα ανα­βάθ­μι­σης του πο­λι­τι­κού και επι­χει­ρη­σια­κού δόγ­μα­τος της Χ.Α., που απει­λού­σε με απο­στα­θε­ρο­ποί­η­ση το αστι­κό-μνη­μο­νια­κό σύ­στη­μα και με «θερμή» ανα­μέ­τρη­ση με το κί­νη­μα και την Αρι­στε­ρά.

Ήταν αυτές οι απει­λές τις οποί­ες έφερ­νε η πρό­ω­ρη επί­θε­ση των φα­σι­στών που ανά­γκα­σαν τον Σα­μα­ρά, ενώ μέχρι τώρα είχε στα­θε­ρή γραμ­μή πλεύ­σης να χτυ­πά­ει στα αρι­στε­ρά, να αλ­λά­ξει πρό­σκαι­ρα κα­τεύ­θυν­ση και να χτυ­πή­σει στα δεξιά.

Θα οδη­γή­σει η επι­χεί­ρη­ση «εξάρ­θρω­σης» σε διά­λυ­ση της Χ.Α.;          

Η Χ.Α. ως εγκλη­μα­τι­κή ορ­γά­νω­ση μπο­ρεί να με­το­νο­μα­στεί και να δώσει τη θέση της σε «κάτι άλλο».  Σί­γου­ρα όμως δεν θα εξα­λει­φθεί ο κίν­δυ­νος του φα­σι­σμού – όχι μόνο γε­νι­κά αλλά και συ­γκε­κρι­μέ­να. Πα­ρό­τι είναι ακόμη πολύ νωρίς, δια­κιν­δυ­νεύ­ου­με μια πρό­βλε­ψη, βάσει των γε­νι­κό­τε­ρων εκτι­μή­σε­ών μας: η με­το­νο­μα­σία-με­ταμ­φί­ε­ση μπο­ρεί να γίνει υπο­χρε­ω­τι­κή, όμως αυτό που θα δη­μιουρ­γη­θεί δεν θα είναι ένα ακρο­δε­ξιό κόμμα με φα­σί­ζου­σες επιρ­ρο­ές, αλλά ένα φα­σι­στι­κό κόμμα φτια­σι­δω­μέ­νο κα­τάλ­λη­λα για την πε­ρί­στα­ση και με προ­σω­ρι­νή «προ­σαρ­μο­γή» τα­κτι­κής. Ό,τι οι­κο­δο­μή­θη­κε τα τρία τε­λευ­ταία χρό­νια σαν φα­σι­στι­κό κόμμα, με χι­λιά­δες «μα­χη­τές» στα τάγ­μα­τα εφό­δου, με εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες ψη­φο­φό­ρους, με κυ­κλώ­μα­τα ελέγ­χου και «προ­στα­σί­ας» πε­ριο­χών, με πο­λυ­πλό­κα­μους μη­χα­νι­σμούς από­σπα­σης οι­κο­νο­μι­κών πόρων, με δι­κτύ­ω­ση σε όλη την Ελ­λά­δα, που έχει ήδη κάνει τα μέλη του να νιώ­σουν τη μέ­θε­ξη του να ασκούν εξου­σία σε πε­ριο­χές και να είναι «ανί­κη­τα», δεν μπο­ρεί να εξα­φα­νι­στεί σαν μην υπήρ­ξε ποτέ! Ήδη στις δη­μο­σκο­πή­σεις των ημε­ρών η Χ.Α. δια­τη­ρεί ένα εντυ­πω­σια­κό 6,5% (τώρα, ύστε­ρα από όσα έγι­ναν!) που σί­γου­ρα είναι με­γα­λύ­τε­ρο αν σκε­φτού­με ότι πολ­λοί δι­στά­ζουν τώρα να δη­λώ­σουν ότι ψη­φί­ζουν Χ.Α. – μια σαφής δη­μο­σκο­πι­κή έν­δει­ξη της αντο­χής του να­ζι­στι­κού ρεύ­μα­τος. Στην προ­κει­μέ­νη πε­ρί­πτω­ση δυ­στυ­χώς, αλλά τα κόμ­μα­τα που στη­ρί­ζο­νται σε βά­σεις και επιρ­ροή στην κοι­νω­νία (και τα φα­σι­στι­κά κόμ­μα­τα, όπως και η Χ.Α., είναι τέ­τοιες πε­ρι­πτώ­σεις) ούτε κα­τα­σκευά­ζο­νται από «κέ­ντρα» ούτε αλ­λά­ζουν χα­ρα­κτή­ρα με κι­νή­σεις απ’ τα πάνω και με το πά­τη­μα ενός κου­μπιού. Η Χ.Α. υπήρ­χε σαν να­ζι­στι­κή γκρού­πα επί­ση­μα από το 1987, αλλά μόνο στα χρό­νια του μνη­μο­νί­ου απέ­κτη­σε τη δυ­να­μι­κή και το ρόλο που όλοι ξέ­ρου­με.

Ούτε ο ίδιος ο Σα­μα­ράς και το νέο-εμ­φυ­λια­κό του κρά­τος θέ­λουν την ου­σια­στι­κή διά­λυ­ση ολό­κλη­ρου του μη­χα­νι­σμού της Χ.Α., με­τα­ξύ άλλων γιατί θα απο­κα­λύ­ψει την έκτα­ση της πο­λι­τι­κής αυ­τουρ­γί­ας της ΝΔ και της κυ­βέρ­νη­σης αλλά και της φυ­σι­κής αυ­τουρ­γί­ας τμη­μά­των του κρα­τι­κού μη­χα­νι­σμού. Εξάλ­λου, κάτι τέ­τοιο θα είναι με­γά­λο κενό για το νέο-εμ­φυ­λια­κό κρά­τος, θα δώσει χώρο και δυ­να­μι­κή στην Αρι­στε­ρά και θα ση­μά­νει την πλήρη απώ­λεια όλων των «κε­κτη­μέ­νων» της τρί­χρο­νης ρα­γδαί­ας ανά­πτυ­ξης της Χ.Α. Και θα είναι διαρ­κής αι­μορ­ρα­γία για την κυ­βέρ­νη­ση η με­γά­λη χρο­νι­κή πα­ρά­τα­ση της δια­δι­κα­σί­ας «εξάρ­θρω­σης», με τον όγκο των «πα­ρά­πλευ­ρων» απο­κα­λύ­ψε­ων για πο­λι­τι­κή συ­γκά­λυ­ψη και επι­χει­ρη­σια­κή ανοχή, κά­λυ­ψη και συ­νερ­γία. Τέλος, το «υλικό» της Χ.Α., το μη­χα­νι­σμό της, τα κε­κτη­μέ­να της οι­κο­δό­μη­σής της δεν είναι εύ­κο­λο να «σφε­τε­ρι­στούν» και να «υιο­θε­τή­σουν» ακρο­δε­ξιά πο­λι­τι­κά ρα­μο­λι­μέ­ντα σαν τον Κα­ρα­τζα­φέ­ρη.

Οι συλ­λη­φθέ­ντες αρ­χη­γοί, από την άλλη, ξέ­ρουν ότι είναι χα­μέ­νοι αν το κόμμα τους δια­λυ­θεί, δη­λα­δή χωρίς να δια­θέ­τουν του­λά­χι­στον ένα ερ­γα­λείο δια­πραγ­μά­τευ­σης. Εντε­λώς ανα­με­νό­με­να λοι­πόν «το παί­ζουν ήρωες», απο­λο­γού­νται με ιδε­ο­λο­γι­κά μα­νι­φέ­στα, επι­λέ­γουν «εθνι­κή» και «αντι­μνη­μο­νια­κή» γραμ­μή υπε­ρά­σπι­σης επεν­δύ­ο­ντας στην υπο­χρε­ω­τι­κή στρο­φή της πο­λι­τι­κής ατζέ­ντας σύ­ντο­μα στα νέα μέτρα και το τρίτο μνη­μό­νιο, κα­λούν τον κομ­μα­τι­κό τους «λαό» σε συ­σπεί­ρω­ση και προ­σπα­θούν να εμπνεύ­σουν τον κομ­μα­τι­κό πα­τριω­τι­σμό. Στη νο­ο­τρο­πία των να­ζι­στών ηγε­τών και στε­λε­χών, η φυ­λα­κή και οι διώ­ξεις δεν είναι παρά προ­σω­ρι­νά εμπό­δια, πρό­σκαι­ρες κα­τα­στά­σεις. Όχι, δεν είναι «ρο­μα­ντι­κοί», απλώς πι­στεύ­ουν ότι θα έρθει η ώρα τους γρή­γο­ρα και δεν θα χρεια­στεί καν να εκτί­σουν πο­λυ­ε­τείς ποι­νές – εξάλ­λου, και ο Χί­τλερ φυ­λα­κί­στη­κε το 1924 για απο­τυ­χη­μέ­νο πρα­ξι­κό­πη­μα και έμει­νε στη φυ­λα­κή μόνο 5 μήνες.

Το νέο-με­ταλ­λαγ­μέ­νο φα­σι­στι­κό κόμμα θα (ανα)προ­σαρ­μό­σει την τα­κτι­κή του σε ένα σχέ­διο ανα­σύ­ντα­ξης, με ορί­ζο­ντα τις ευ­ρω­ε­κλο­γές και τις αυ­το­διοι­κη­τι­κές εκλο­γές. Όσο πε­ρισ­σό­τε­ρο «πο­λι­τι­κό κε­φά­λαιο» συ­γκε­ντρώ­σει, τόσο κα­λύ­τε­ρα και για τους φυ­λα­κι­σμέ­νους ηγέ­τες του.

Δεν ξε­μπλέ­κου­με λοι­πόν έτσι εύ­κο­λα ούτε με το φα­σι­σμό γε­νι­κά ούτε καν με τη Χ.Α. ει­δι­κά! Με όποια με­το­νο­μα­σία, φτια­σί­δω­μα, προ­σω­ρι­νή προ­σαρ­μο­γή τα­κτι­κής, θα έχου­με να κά­νου­με με κα­μου­φλα­ρι­σμέ­νο φα­σι­στι­κό κόμμα και όχι με ακρο­δε­ξιά τύπου ΛΑΟΣ ούτε καν με φα­σί­ζου­σα ακρο­δε­ξιά τύπου Εθνι­κού Με­τώ­που. (Το Εθνι­κό Μέ­τω­πο δεν είναι φα­σι­στι­κό κόμμα που υλο­ποιεί «ευ­έ­λι­κτη», προ­σαρ­μο­σμέ­νη στα όρια του κοι­νο­βου­λευ­τι­σμού τα­κτι­κή, είναι ακρο­δε­ξιό κόμμα με φα­σί­ζου­σες επιρ­ρο­ές. Γι’ αυτό και τα κα­θα­ρά φα­σι­στι­κά επι­χει­ρη­σια­κά τμή­μα­τα είναι έξω από το Εθνι­κό Μέ­τω­πο, δια­σκορ­πι­σμέ­να σε δε­κά­δες να­ζι­στι­κές γκρού­πες.)

Δεν θα μας απαλ­λά­ξουν λοι­πόν από το φα­σι­σμό ο Σα­μα­ράς και ο Δέν­διας – ούτε θέ­λουν αλλά ούτε και μπο­ρούν! Και όσο η κοι­νω­νι­κή τρα­γω­δία των

Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΝΑ ΥΠΟΒΟΣΚΕΙ, ΕΣΤΩ ΚΑΙ "ΦΤΙΣΙΔΩΜΕΝΟΣ"

Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΝΑ ΥΠΟΒΟΣΚΕΙ, ΕΣΤΩ ΚΑΙ «ΦΤΙΑΣΙΔΩΜΕΝΟΣ»

ακραία τα­ξι­κών πο­λι­τι­κών παίρ­νει πιο απο­κρου­στι­κές μορ­φές, όσο η κοι­νω­νι­κή απελ­πι­σία επε­κτεί­νε­ται, όσο η Αρι­στε­ρά πα­ρα­μέ­νει διεκ­δι­κη­τής της (κυ­βερ­νη­τι­κής) εξου­σί­ας, ο φα­σι­σμός θα πα­ρα­μέ­νει στο δρόμο μας θα­νά­σι­μος κίν­δυ­νος. Η συ­ζή­τη­ση γι’ αυτόν τώρα μόλις αρ­χί­ζει στα σο­βα­ρά. Πρέ­πει να συ­νε­χι­στεί, να κα­τα­λή­ξου­με σε γρή­γο­ρα συ­μπε­ρά­σμα­τα, ενώ ταυ­τό­χρο­να θα ορ­γα­νώ­νου­με την αντε­πί­θε­σή μας για να του κα­τα­φέ­ρου­με όσο πιο σο­βα­ρά πλήγ­μα­τα μπο­ρού­με, τώρα που πα­ρα­πα­τά­ει.

Το σο­βα­ρό πλήγ­μα που ανα­γκά­ζε­ται να δώσει στη Χ.Α. η μνη­μο­νια­κή κυ­βέρ­νη­ση απλώς μας δίνει πο­λύ­τι­μο χρόνο για να ετοι­μά­σου­με κα­λύ­τε­ρα τον αγώνα ενά­ντια στο να­ζι­σμό. Δεν πρέ­πει να σπα­τα­λή­σου­με ούτε λεπτό από αυτό το χρόνο!

H Χρυσή Αυγή είναι εγκλη­μα­τι­κή ορ­γά­νω­ση, για μας ση­μαί­νει ότι το κί­νη­μα και η Αρι­στε­ρά, μέσα από τις μα­ζι­κές τους εκ­φρά­σεις και τη μα­ζι­κή τους δράση θα επι­βά­λουν απ’ τα κάτω την απα­γό­ρευ­ση των δρά­σε­ων των φα­σι­στι­κών πυ­ρή­νων σε όλη τη χώρα! Πρέ­πει χωρίς χρο­νο­τρι­βή να αξιο­ποι­ή­σου­με την ευ­και­ρία για να ξα­να­κλεί­σου­με τους φα­σί­στες στις τρύ­πες τους, να δυ­σκο­λέ­ψου­με στο μέ­γι­στο βαθμό τη δια­δι­κα­σία ανα­σύ­ντα­ξής τους!

Το αντι­φα­σι­στι­κό κί­νη­μα όχι μόνο δεν πρέ­πει να πε­ρι­πέ­σει σε κα­τά­στα­ση αμη­χα­νί­ας, αλλά πρέ­πει να ανα­πτυ­χτεί με νέα ορμή, με στόχο να «ανα­κα­τα­λά­βου­με τους χώ­ρους» που εί­χα­με χάσει από το φα­σι­σμό στις γει­το­νιές, στα σχο­λεία, στην κοι­νω­νία συ­νο­λι­κά.

Η «ανάσα» χρό­νου που δί­νε­ται στην Αρι­στε­ρά και το κί­νη­μα για να ορ­γα­νώ­σει τον αντι­φα­σι­στι­κό αγώνα πρέ­πει να αξιο­ποι­η­θεί χωρίς καμία χρο­νο­τρι­βή. Καμία αυ­τα­πά­τη λοι­πόν ότι τε­λειώ­σα­με με τους φα­σί­στες, καμία αυ­τα­πά­τη ότι μπο­ρού­με πλέον να αφιε­ρω­θού­με απο­κλει­στι­κά στον αγώνα ενά­ντια στα μνη­μό­νια, τη λι­τό­τη­τα και την κυ­βέρ­νη­ση και ότι δεν χρεια­ζό­μα­στε πλέον ένα αυ­τό­νο­μο, ενω­τι­κό, δι­κτυω­μέ­νο σε γει­το­νιές, συν­δι­κά­τα και κοι­νω­νι­κούς χώ­ρους σε όλη την Ελ­λά­δα αντι­φα­σι­στι­κό κί­νη­μα.

ΠΑΝΟΣ ΚΟΣΜΑΣ

Advertisements
Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

Aikaterini Tempeli

"Σε έναν τρελό κόσμο μόνο οι τρελοί είναι λογικοί"

Βίκυ Παπαπροδρόμου: ό,τι πολύ αγάπησα (ποίηση, πεζογραφία & μουσική)

Μ' αρέσουν τα ποιήματα που ζουν στο δρόμο, έξω απ' τα βιβλία: αυτά που τουρτουρίζουν στις γωνιές κι όλο καπνίζουν σαν φουγάρα· που αναβοσβήνουν, μες στη νύχτα, σαν Χριστουγεννιάτικα λαμπάκια... [Νίκος Χουλιαράς]

ΧΑΡΗΣ ΜΑΥΡΟΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ (*) ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ (*) ΚΑΠΟΤΕ ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΣ

Ιστορία-Τέχνες-Πολιτισμός

Σελίδα για τον Πολιτισμό, την Ιστορία κ' τις Τέχνες του.

Συλλογικές Δράσεις Κοινωνικής Αλληλεγγύης 18 ΑΝΩ

Οι Συλλογικές Δράσεις Κοινωνικής Αλληλεγγύης 18 ΑΝΩ

Studies of the European Culture

Ένα blog με θεματα που απτονται της Ιστοριας και του Πολιτισμου.

ΦΩΣ...

Ταπείνωση και ταπεινότητα πάντα.. Πρότυπο των ανθρώπων μονον ο Χριστός. Feel more think less. Tsarli Tsaplin΄΄Η ΟΜΟΡΦΙΑ ΘΑ ΣΩΣΕΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ. ΄΄ Η Προσωπική μου Ιστοσελίδα. Ιστολόγιο Λόγου και Τεχνών. Σπουδές,.. ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑ ΤΟ ΘΕΜΕΛΙΟ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΡΕΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ. ΑΝΘΡΩΠΙΑ ΠΑΝΩ ΑΠ'ΟΛΑ ΆΝΘΡΩΠΟΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Dimitris Manousakis

A great WordPress.com site

απέραντο γαλάζιο

"το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή..."

18 ΑΝΩ

Το blog των εργαζομένων της Μονάδας Απεξάρτησης του Ψ.Ν.Α.

Αρέσει σε %d bloggers: