Skip to content

Μια μέρα από τη ζωή μιας γάτας. Ένα ευθυμογράφημα αφιερωμένο σε όσους αγαπούν τις Γάτες

10/08/2013

Μια μέρα από τη ζωή μιας γάτας (ευθυμογράφημα) 

ΚΛΟΝΤΙΑ

ΚΛΟΝΤΙΑ

Με λένε Κλόντια και είμαι μια κομψή κεραμυδόγατα με λαμπερό κατάμαυρο τρίχωμα εκτός από μερικές άσπρες τριχούλες που στολίζουν το λαιμό μου. Συμβιώνω με το δίποδο σύντροφό μου κι ένα μπουμπουνοκέφαλο μπόξερ, το Λάρυ. Οι σχέσεις μ’ αυτόν τον τελευταίο στερούνται σταθερότητας. Είναι φορές που θα έλεγες πως η συνύπαρξη μας είναι σχεδόν αρμονική και άλλες πάλι που η έκφραση «σαν το σκύλο με τη γάτα» φαντάζει ανεπαρκής, για να περιγράψει τι συμβαίνει ανάμεσά μας.

Ωστόσο, οφείλω να παραδεχτώ πως οι σκηνές έντασης είναι το αλατοπίπερο στη ζωή μου, γι’ αυτό και τις περισσότερες φορές είμαι εγώ αυτή που τις προκαλώ. Θα σας περιγράψω αμέσως λοιπόν μια συνηθισμένη μέρα σαν τη σημερινή για να καταλάβετε τι ακριβώς εννοώ.

Κατά το μεσημεράκι λοιπόν, αφού είχε περάσει ένα πρωινό ήσυχο  με χουζούρι, στην αυλή, κάτω από τον ήλιο, ήρθε η όρεξη για παιχνίδια με το Λάρυ. Έτσι, άρχισα να επιδίδομαι σε τριψίματα πάνω στο μεγαλόσωμο κορμί του και να πηδάω επιδέξια γύρω του. Απολαμβάνοντας ταυτόχρονα τη φροντίδα και τη σχεδόν πατρική ασφάλεια που εμπνέουν οι διαστάσεις του. Όταν ξαφνικά ανοίγει η πόρτα της αυλής και εμφανίζεται ο δίποδος σύντροφος. Επιμένω να τον αποκαλώ σύντροφο κι όχι αφεντικό όπως αρέσει στον Λάρυ.  Εν πάσει περιπτώσει το μπουμπουνοκέφαλο μπόξερ με παρατάει στα κρύα του λουτρού και αρχίζει να τρέχει άτσαλα κουνώντας ηλίθια την ουρά του για να πέσει σε ανθρώπινη αγκαλιά.

Ζαλίστηκα, πισωπάτησα ταραγμένη αλλά αστραπιαία ξαναβρήκα την αυτοκυριαρχία μου. Κουνάμενη, λιγάμενη με την ουρά μου επιδεικτικά

ΛΑΡΥ

ΛΑΡΥ

ορθωμένη, πέρασα δήθεν αδιάφορα ανάμεσά τους, κάνοντάς τους να με κοιτάξουν απορημένα, και κατευθύνθηκα στη ρίζα της νεραντζιάς που έχουμε στον κήπο μας, όπου ξάπλωσα σαν να μη συνέβαινε τίποτα. Βέβαια, από μέσα μου έβραζα κι όλη αυτή την ώρα το μυαλό μου πυρετωδώς, σχεδίαζε την εκδίκηση, για την επαίσχυντη προδοσία, της οποίας υπήρξα θύμα.

Την ευκαιρία σαν γάτα που είμαι δεν άργησα να την βρω. Όταν λοιπόν τέλειωσαν τα χαϊδολογήματα και οι λοιπές σάχλες, ήρθε η ώρα του φαγητού. Με το Λάρυ τρώμε πάντα δίπλα δίπλα, μόνο που αυτή τη φορά, του έριξα ένα γρήγορο βλέμμα όλο περιφρόνηση και βιαστικά του γύρισα τη ντελικάτη ράχη μου. Ήμουν αποφασισμένη να του δείξω πως όταν είναι παρούσα η γάτα δεν κάνει να χορεύουν τα ποντίκια, έστω κι αν έχουν το μέγεθος σκύλου!

Τέλειωσα λοιπόν πρώτη το γεύμα μου και σχεδόν βαριεστημένη, κατευθύνθηκα στο κασονάκι μου. Ο δίποδος σύντροφος είχε ήδη αποσυρθεί για να πάρει το μεσημεριανό του υπνάκο κατά την προσφιλή του συνήθεια. Δεν έμενε παρά να έρθει ο μπουμπουνοκέφαλος να συναντήσει τη μοίρα του. Πράγματι σε λίγο τέλειωσε το φαί του κι αφού γλείφτηκε όπως του αρέσει, κατευθύνθηκε δίπλα μου να ξαπλώσει. Εγώ εν τω μεταξύ συσπειρωμένη κοιμόμουν δήθεν γαλήνια. Με το μισό μου μάτι ανοιχτό να παρακολουθώ τις κινήσεις του. Δεν πέρασε πολύ ώρα που το μπουφόσκυλο ροχάλιζε δίπλα μου.

Ε, αυτό παραήταν βαρύ για να το αντέξω! Κάμποσες φορές του έχω δείξει τη δυσφορία μου όταν διαπιστώνω πως δεν είμαι το επίκεντρο της προσοχής του, πόσο μάλλον τώρα μετά από τόσο άθλια παραμέληση! Δεν έφτανε η προηγούμενη συμπεριφορά του, τώρα μού κοιμόταν δίχως να στριφογυρίζει από τις ενοχές, δίχως έστω ένα μικρό εφιάλτη να ταράζει τον ύπνο του. Δεν κρατήθηκα άλλο, τινάχθηκα από τη θέση μου και του έριξα μια ξεγυρισμένη δαγκωνιά στη μαύρη μουσούδα του. Όχι τόσο δυνατή για να τον πληγώσει, ικανή όμως για τον κάνει να ουρλιάξει από τον πόνο. Πρόλαβα και απόλαυσα τα γουρλωμένα από τον τρόμο μάτια του, την αγωνία και την έκπληξη κάποιου που τον έπιασαν στον ύπνο!

ΟΥΤΕ ΓΑΤΑ ΟΥΤΕ ΖΗΜΙΑ!

ΟΥΤΕ ΓΑΤΑ ΟΥΤΕ ΖΗΜΙΑ!

Στα λίγα δευτερόλεπτα που μεσολάβησαν μέχρι να συνέλθει, εγώ είχα ήδη εκμεταλλευτεί την αναρριχητική επιδεξιότητά μου και είχα βρει καταφύγιο στα φιλόξενα κλαδιά της νεραντζιάς, όπου βρίσκομαι ακόμα αυτή τη στιγμή κοιτώντας ικανοποιημένη το μπουφόσκυλο ή Λάρυ να γαβγίζει μανιασμένα, κουνώντας του προκλητικά την υπέροχη ουρά μου.

Τη συνέχεια τη μαντεύω και θα μπω στον κόπο να σας την περιγράψω. Σε λίγο θα βγει αγουροξυπνημένος ο δίποδος σύντροφος, θα αντικρίσει την κατάσταση και θα μαλώσει θυμωμένα το Λάρυ, θα με πάρει στην αγκαλιά του όπου θα απολαύσω γουργουρίζοντας τα χάδια του. Μένει το γεμάτο απορία βλέμμα του Λάρυ. Κατά τ’ άλλα, ούτε γάτα  ούτε ζημιά!

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

Advertisements
Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: