Skip to content

Ξενοφών Φιλέρης – Οι σαλταδόροι του Βύρωνα

11/07/2013

Ξενοφών Φιλέρης – Οι σαλταδόροι του Βύρωνα (εκδ. Καστανιώτης)

 

ΦΙΛΕΡΗΣ    Την ιδέα για τη συγγραφή αυτού του βιβλίου δεν την υποκίνησε η όποια καλλιτεχνική φιλοδοξία του συγγραφέα αλλά η επιθυμία του να καταγράψει και έτσι να διασώσει, την ιστορία μιας ομάδας αμούστακων παιδιών, που στα δύσκολα χρόνια της κατοχής, προσπαθούσαν να επιβιώσουν, ξεγελώντας το θάνατο και μετατρέποντας τον αγώνα για επιβίωση σε παιχνίδι.

Οι σαλταδόροι, όπως μας τους παρουσιάζει ο Φιλέρης, ήταν παιδιά της Αθήνας, αρκετά απ’ αυτά δεν είχαν μπει καν στην εφηβεία κι ωστόσο γνώρισαν το σκληρό πρόσωπο της κατοχής και την πείνα. Αυτοί οι μικροί αντάρτες αψηφούσαν τους κινδύνους από μια πιθανή σύλληψη ή ακόμα και τα όπλα των εισβολέων και με τις εφορμήσεις τους (ντου) σε Γερμανικούς και Ιταλικούς στόχους, προσπαθούσαν να εξασφαλίσουν την τροφή (κονσέρβες, μπομπότες κ.α) που σπάνιζε για όλους, μέχρι και όπλα που τα περνούσαν στην Αντίσταση. Οι ομάδες των σαλταδόρων ουδέποτε είχαν στόχο Έλληνα, αλοίμονο όμως στους κατακτητές, γιατί η δράση των πιτσιρικάδων επεκτείνονταν ακόμα και στο σαμποτάζ, όπως το να «διευκολύνουν» την συναστροφή των εισβολέων με τις ψείρες. Μεγάλο τους πλεονέκτημα υπήρξε η πλούσια παιδική τους φαντασία, είχαν εφεύρει ακόμα και δικές τους λέξεις για να συνενοούνται με ασφάλεια όπως: «λιου», «ντου», «χάπατες», αλλά σχεδίαζαν και εφάρμοζαν μεθόδους απαλλοτρίωσης, ανάλογα με την περίπτωση, που θα τις ζήλευαν ακόμα και επαγγελματίες του είδους. Μπορεί το νεαρό της ηλικίας και η άγνοια του κινδύνου να τους έκανε να βιώνουν πολλές από τις πράξεις τους, περίπου σαν παιχνίδι, όμως όπως όλοι οι αντάρτες, είχαν κι αυτοί τα δικά τους θύματα σ’ αυτόν τον ιδιαίτερο πόλεμο, καθώς οι κατακτητές πολλές φορές δεν έκαναν διαχωρισμούς με βάση την ηλικία.

Το βιβλίο του Φιλέρη είναι απλογραμμένο και διαβάζεται με ενδιαφέρον, καθώς προσφέρει μαρτυρίες για αυτήν την ιδιότυπη Αντίσταση των παιδιών της Αθήνας. Σε κάποιο σημείο του βιβλίου ο Φίλερης διευκρινίζει πως κανένα απ’ αυτά τα παιδιά, παρά την δύσκολη εποχή, δεν έμπλεξε με την πρέζα. Ποια λοιπόν μπορεί να είναι η διαφορά με τις μέρες μας; Την απάντηση ίσως τη δίνει ο ίδιος μερικές σελίδες παρακάτω: «Σήμερα όμως, στα 76 μου χρόνια, το άρωμα και την ομορφιά της Αντίστασης δεν τ’ αλλάζω μ’ όλο το χρυσάφι του κόσμου. Και είμαι περήφανος για τη δική μου συμμετοχή σ’ αυτόν τον ωραίο αγώνα».

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗΣ

Advertisements
Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: