Skip to content

Τι θα δούμε τον Ιούνιο στη Στέγη; [Πολιτιστικές εκδηλώσεις]

  1. Λέξεις & Σκέψεις

Μαντίλες, Υμένες και Σεξουαλική Επανάσταση

12 IOYN 2017

ΩΡΑ: 19:00

s-1
Μικρή Σκηνή
Γνωρίστε τη Mona Eltahawy, τη βραβευμένη Αμερικανο-αιγύπτια δημοσιογράφο που δεν φοβάται να προκαλεί και να συγκινεί με την πένα της.
Είσοδος ελεύθερη

2.ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

«The Endless Summer» του Bruce Brown

Flix it στη Στέγη #6

7 ΙΟΥΝ 2017
21:00
S-2
Μικρή Σκηνή
90 λεπτά
Η ταινία θα προβληθεί με ελληνικούς υπότιτλους για κωφούς.
Το «Flix it στη Στέγη» αποχαιρετά τη σαιζόν με την πιο καλοκαιρινή ταινία όλων των εποχών. Ένα ταξίδι στη θάλασσα και τον ήλιο που σταματά το χρόνο.
Γενική Είσοδος: 5 €
ΑΜΕΑ & Άνεργοι: 3 € | Συνοδός ΑΜΕΑ: 5 €

3. ΜΟΥΣΙΚΗ

Appalachian Cobra Worshipers

30 ΙΟΥΝ 2017

S-3..

Μικρή Σκηνή
Οι Appalachian Cobra Worshipers μετά από μια σειρά συναυλιών σε απρόσμενα μέρη, φέρνουν τη folk americana και στη Μικρή Σκηνή της Στέγης.
Γενική Είσοδος: 5 €
ΑΜΕΑ & Άνεργοι: 3 € | Συνοδός ΑΜΕΑ: 5 €

4. ΜΟΥΣΙΚΗ

Medea Electronique

Soundscapes Landscapes / City Above-Life Below: Κεραμεικός/Μεταξουργείο

Από 12 ΙΟΥΝ 2017

S-4
Οι περίπατοι πραγματοποιούνται στα ελληνικά και τα αγγλικά
Ένας ηχητικός περίπατος στο Γκάζι, τον Κεραμεικό και το Μεταξουργείο, για την πόλη που δεν ήξερες ότι είναι εκεί.
Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση και η καλλιτεχνική ομάδα Medea Electronique απλώνουν ένα δίκτυο αφηγήσεων στην πόλη. Καλλιτέχνες του ήχου και της εικόνας ερευνούν και δημιουργούν μια νέα μορφή καλλιτεχνικής, ψηφιακής χαρτογράφησης σε γειτονιές του κέντρου της Αθήνας και καλούν σε real-time περιήγηση στο Γκάζι, τον Κεραμεικό και το Μεταξουργείο.

Περιοχή του κέντρου της Αθήνας με ξεχωριστή ένταση, το Γκάζι, ο Κεραμεικός και το Μεταξουργείο, ζωντανή και σημαίνουσα από την αρχαιότητα, μοιάζει να συνυφαίνει, να συμπυκνώνει την πορεία της Αθήνας στο χρόνο: το νεκροταφείο, οι γραμμές του τρένου, το εργοστάσιο στο Γκάζι, ο Κεραμεικός, η Ιερά Οδός και τα νυχτερινά της κέντρα, οι παρυφές του Μεταξουργείου, η μείξη των εθνοτήτων, η ανάπτυξη και o εξευγενισμός, η εργατική ιστορία, οι μετανάστες, οι καλλιτέχνες, τα κλαμπ, οι εναλλακτικοί χώροι πολιτισμού, οι τουρίστες, ο Βράχος της Ακρόπολης να εποπτεύει την περιοχή. Κοσμοπολιτισμός και τοπικισμός, εθνική και ευρωπαϊκή ταυτότητα, εστίες αντίστασης, νεοέλληνες και μετανάστες, παράδοση και νεωτερικότητα, βιομηχανική ζώνη, εργατική σύνθεση.

O ηχητικός περίπατος, με τίτλο Soundscapes Landscapes / Ρίζωμα ΙΙ αποκαλύπτει τις ιστορίες της πόλης που συντελούνται στην επιφάνειά της, στα κρυμμένα της σημεία, αλλά και στον υπόγειο κόσμο και στο παρελθόν της. Φορέστε τα ακουστικά σας, κατεβάστε την εφαρμογή στο smartphone ή το tablet σας, και περιηγηθείτε στην πόλη.

Ένα πρότζεκτ στη διατομή τέχνης, τεχνολογίας, έρευνας του ήχου και field recording, που επιτελεί ταυτόχρονα και άνοιγμα στην ανθρωπολογία-κοινωνιολογία της πόλης, μέσα από συνεντεύξεις και αφηγήσεις ζωής, ηχοτοπία, συνθέσεις και ποίηση.

Πατήστε τα εικονίδια για να κατεβάσετε την εφαρμογή.

Πατήστε εδώ για την online εφαρμογή που σας δίνει τη δυνατότητα να δημιουργήσετε τη δική σας βόλτα.

συντελεστές

Οργάνωση παραγωγής: Μανώλης Μανουσάκης
Curator & Κείμενα: Αγγελική Πούλου
Σχεδιασμός εφαρμογής: Tim Ward
Σύνθεση ήχου: Μανώλης Μανουσάκης, Tim Ward, Κώστας Μπώκος, Βασίλης Κοντούρης (Studio 19st ), Αλέξανδρος Δρυμωνίτης, Μαρίνος Κουτσομιχάλης
Βίντεο: Παναγιώτης Γουμπούρος, Κλεοπάτρα Κοραή, Michael Tebinka
Virtual Reality Programming: Βίκυ Μπισμπίκη, Michael Tebinka, Παναγιώτης Γουμπούρος, Κλεοπάτρα Κοραή
3D Design: Βίκυ Μπισμπίκη
PD Programming: Αλέξανδρος Δρυμωνίτης
Graphic Design: Γιάννης Λώλης
Εκφωνήσεις: Νάντια Δεληγιάννη, Σταύρος Λουκέρης, Γρηγόρης Πατρικαρέας, Γιώργος Αντωνόπουλος.
Μεταφράσεις: Μέμη Κατσώνη, Άννα Παπαέτη

Ένα πρότζεκτ της Medea Electronique, 2016-2017
Παραγωγή: Στέγη Ιδρύματος Ωνάση

Φιλοξενούμενοι καλλιτέχνες: John Van Aitken, Jane Brake, Iris Garrelfs, Τάσος Καραδέδος, Γιάννης Κρανιδιώτης, Conor McCafferty, Matilde Meirelles, Εύη Νάκου, Alfredo Pechuan Roca, Marilee Pizarro

Καθοριστική ήταν η επιστημονική συνδρομή από τους ακαδημαϊκούς-ερευνητές: Μυρτώ Δημητροπούλου (Ιστορικός, ερευνήτρια), Γιάννης Κοζάτσας (Δρ Φιλοσοφίας, Αρχαιολόγος), Ευγενία Μπουρνόβα (Ιστορικός, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του ΕΚΠΑ), Έλενα Πατατούκα (Αρχιτέκτων, υποψήφια διδάκτωρ), Χάρης Τσαβδαρόγλου (Δρ Πολεοδομίας), Μενέλαος Χαραλαμπίδης (Ιστορικός, Δρ Σύγχρονης Ελληνικής Ιστορίας)

Πατήστε εδώ για να διαβάσετε περισσότερα.

διαβάστε περισσότερα

Οι περίπατοι του Soundscapes Landscapes / City Above-Life Below: Κεραμεικός/Μεταξουργείο  πραγματοποιούνται στα ελληνικά και τα αγγλικά.

Με ένα υφέρπον λογοπαίγνιο –μεταξύ Μήδειας και Media (από τα νέα μέσα)– η Medea Electronique ιδρύθηκε το 2006 και απαρτίζεται από δημιουργούς που μοιράζονται τη διάθεση για πρωτοπορία, κινούμενοι στον ευρύτερο χώρο της σύγχρονης τέχνης. Τα μέλη της ομάδας, δραστηριοποιούνται σε τομείς όπως η μουσική, η κινούμενη εικόνα, η ζωγραφική, τα πολυμέσα, η ρομποτική, οι διαδραστικές τεχνολογίες και η παραγωγή πολυμεσικών εκδηλώσεων, συγχωνεύουν ξεχωριστά πεδία έρευνας και πρακτικής σε μια προσπάθεια ανάπτυξης ενός ιδιαίτερου ύφους.

Η δραστηριότητα της Medea Electronique περιλαμβάνει σύγχρονες θεατρικές παραστάσεις, πειραματικά οπτικοακουστικά δρώμενα και συνθέσεις ηλεκτροακουστικής μουσικής. Αρκετά από τα μέλη της συνδυάζουν την καλλιτεχνική δημιουργία με την ακαδημαϊκή έρευνα. Δουλειά της έχει παρουσιαστεί στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, στο Μουσείο Μπενάκη, στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών, στο Βυρσοδεψείο, στο Booze, σε φεστιβάλ και εκδηλώσεις.

To 2014, η Medea Electronique παρουσίασε το SoundscapesLandscapesΔιαδραστικός Χάρτης – Ρίζωμα 1 / Νέος Κόσμος, που αφορούσε τη γειτονική περιοχή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση, το Νέο Κόσμο. Ήταν ένας οπτικοακουστικός περίπατος, που αποτέλεσε την πρώτη συγκροτημένη εγχώρια παραγωγή διαδραστικού χάρτη και οπτικοακουστικού περιπάτου για την πόλη της Αθήνας και εγγράφηκε στη διατομή τέχνης και τεχνολογίας, αξιοποιώντας διακαλλιτεχνικές και διεπιστημονικές προσεγγίσεις. Ο θεατής βίωσε μια οπτικοακουστική εμπειρία στην πόλη, εκεί όπου το πραγματικό και το κατασκευασμένο διαπλέκονται σε πραγματικό χρόνο.

Το πρότζεκτ συνοδεύεται από έκθεση στη Διπλάρειο Σχολή (Σεπτέμβριος 2017), όπου και θα εκτεθούν έργα σε περιβάλλον εικονικής πραγματικότητας, βασισμένα στην καλλιτεχνική χαρτογράφηση της περιοχής.

ΕΙΣΟΔΟΣ ΔΩΡΕΑΝ

5. ΜΟΥΣΙΚΗ

Tectonics Athens

16-18 ΙΟΥΝ 2017

S-5-5

Σε διάφορους χώρους της Στέγης και τη Διπλάρειο Σχολή (πλ. Θεάτρου 3)
Έχετε δει μουσικό όργανο με χορδές 25 μέτρα; Έχετε φανταστεί τον Γιάννη Αγγελάκα να ερμηνεύει John Cage; Μπορεί η παραδοσιακή μουσική να συνυπάρξει με το noise; Μετά τη Νέα Υόρκη, τη Γλασκώβη και το Τελ Αβίβ, το φεστιβάλ που γεφυρώνει τα είδη της μουσικής έρχεται στη Στέγη.
Το φεστιβάλ περιλαμβάνει δράσεις με ελεύθερη είσοδο & δράσεις με εισιτήριο.

Κανονικό: 5 €
Μειωμένο (ΑΜΕΑ, Συνοδός ΑΜΕΑ & Άνεργοι): 2 €

 
Πάσο ημέρας για το Σάββατο 17 Ιουνίου: 16 €
Πάσο ημέρας για την Κυριακή 18 Ιουνίου: 12 €
*Το πάσο ημέρας περιλαμβάνει όλες τις συναυλίες στη Μικρή & στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης

6. ΜΟΥΣΙΚΗ

Πανόραμα Ελληνικής Τζαζ

NEW GENERATION 4

9-11 ΙΟΥΝ 2017
21:00

S-5-6

Μικρή Σκηνή
Η νέα γενιά της ελληνικής τζαζ σκηνής πειραματίζεται με το mainstream, γκρουβάρει ακατάπαυστα και φτιάχνει μουσικά ηχοτοπία. Για 4η χρονιά ακούμε το μέλλον, εδώ και τώρα!
Κανονικό: 7 €
ΑΜΕΑ & Άνεργοι: 5 € | Συνοδός ΑΜΕΑ: 7 €
7. ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ 

Γιάννης Βαρελάς

MONSTER

Εγκαίνια: 6 ΙΟΥΝ 2017 | 20:00
S-5-7
7 ΙΟΥΝ –  16 ΙΟΥΛ 2017
12:00-21:00
Εκθεσιακός χώρος
Έντονα χρώματα, σύμβολα, αφηρημένα και ρεαλιστικά στοιχεία, μορφές και πλάσματα συγχωνεύονται και μεγεθύνονται σαν να έχουν φτιαχτεί από ένα γιγάντιο χέρι σε μια σωματική περφόρμανς. Zωγραφικές εγκαταστάσεις, βίντεο και περφόρμανς συνθέτουν την ατομική έκθεση του Γιάννη Βαρελά με τίτλο “MONSTER” (Τέρας).
Είσοδος ελεύθερη
 
8. ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ 

Tomorrows

Urban fictions for possible futures

Εγκαίνια: 16 ΜΑΪ 2017 | 20:00

17 ΜΑΪ – 16  ΙΟΥΛ 2017
12:00-21:00
S-5-8

Διπλάρειος Σχολή (πλ. Θεάτρου 3)
Εικαστικοί, αρχιτέκτονες και designers πλάθουν διαφορετικές ιστορίες για το μέλλον των πόλεων. Η έκθεση παρουσιάζει ουτοπικά και δυστοπικά σενάρια, τα οποία αξιοποιούν το μέλλον ως εργαλείο κατανόησης για το ίδιο το παρόν.
Το μέλλον σήμερα μοιάζει να είναι πιο κοντά από ποτέ άλλοτε. Μια σειρά από περιβαλλοντικές, τεχνολογικές και κοινωνικές μεταβολές μεταμορφώνουν τον πλανήτη και μας καλούν να αναλογιστούμε τη θέση μας σε αυτόν. Η Γη θυμίζει μια πόλη που συνεχώς εξαπλώνεται, ενώ άλλες περιοχές εγκαταλείπονται λόγω της κλιματικής αλλαγής και ακραίων κοινωνικοπολιτικών συνθηκών. Η ζωή στις πόλεις αναδιοργανώνεται, χάρη σε έξυπνα συστήματα που διαρκώς επεξεργάζονται τις κινήσεις ανθρώπων αλλά και μηχανών. Τεχνητές οικολογίες υπόσχονται απαντήσεις στις συνέπειες της ανθρωπογενούς δραστηριότητας στο φυσικό περιβάλλον, καθώς και στις ανάγκες του αυξανόμενου πληθυσμού.
Τι σημαίνουν, όμως, οι αλλαγές αυτές για το μέλλον; Ποιος θα είναι ο ρόλος του ανθρώπου στους ταχείς μετασχηματισμούς του αστικού και φυσικού περιβάλλοντος;

Η έκθεση Tomorrows εστιάζει στις πολυδιάστατες πτυχές που παρουσιάζει το μέλλον σήμερα. Φιλοξενεί έργα καλλιτεχνών, αρχιτεκτόνων και designers που αφηγούνται ιστορίες για πιθανούς αυριανούς κόσμους, καθώς και για τις αγωνίες και προσδοκίες των κατοίκων τους. Τάσεις του παρόντος γίνονται αφορμή για υποθετικά –και συχνά υπερβολικά– σενάρια που αφορούν το αύριο. Οι αφηγήσεις αναφέρονται σε τεχνο-φυσικά περιβάλλοντα, σε νέα κελύφη για τον άνθρωπο και άλλους έμβιους οργανισμούς, σε επερχόμενα τεχνολογικά δίκτυα και υποδομές, στη διαμόρφωση μιας κοινωνίας που βασίζεται στην καταγραφή δεδομένων, καθώς και στον επαναπροσδιορισμό του ρόλου του ανθρώπου σε σχέση με τη φύση και την τεχνολογία. Η έκθεση περιλαμβάνει βίντεο εγκαταστάσεις, αρχιτεκτονικές αφηγήσεις, σχέδια, μακέτες και μοντέλα υποθετικών συστημάτων, φορέσιμα και αντικείμενα τρισδιάστατης εκτύπωσης. Μέσα από την εξιστόρηση διαφορετικών ιστοριών με σημείο αφετηρίας πάντα το μέλλον, επιδιώκεται η παρουσίαση πρακτικών, μεθόδων και εργαλείων που ενθαρρύνουν την κριτική ενασχόληση με το ίδιο το παρόν.

Η έκθεση φιλοξενεί 33 συμμετοχές με ατομικά ή ομαδικά έργα.
Ξεχωρίζουν δύο σημαντικά ιστορικά έργα από τη δεκαετία του 1960: η Ηλεκτρονική Πολεοδομία του αρχιτέκτονα Τάκη Χ. Ζενέτου και η Οικουμενόπολη του αρχιτέκτονα και πολεοδόμου Κωνσταντίνου Δοξιάδη.

Είσοδος ελεύθερη
9. ΛΕΞΕΙΣ & ΣΚΕΨΕΙΣ
Τάκης Χ. Ζενέτος: «Ηλεκτρονική πολεοδομία», 40 χρόνια μετά
Tomorrows
29 ΙΟΥΝ 2017
19:00
Μικρή Σκηνή
Μια συζήτηση για τις βασικές αρχές της έρευνας του Ζενέτου για την πόλη και την κατοικία του μέλλοντος, αλλά και επαναξιολόγηση της «Ηλεκτρονικής πολεοδομίας», σύμφωνα με τις τρέχουσες τεχνολογικές και κοινωνικές εξελίξεις.
S-5-9
Στις 29 Ιουνίου 2017 συμπληρώνονται 40 χρόνια από το θάνατο του Τάκη Χ. Ζενέτου. Ως εκφραστής ενός οραματικού και ριζοσπαστικού μοντερνισμού, ο Ζενέτος θεωρείται μια από τις σημαντικότερες μορφές της ελληνικής αρχιτεκτονικής. Πέρα από καταξιωμένος designer με εξαιρετικές γνώσεις τεχνολογίας, ο Ζενέτος υπήρξε ένας ακούραστος ερευνητής, ο οποίος εκπόνησε οραματικές μελέτες που ανταποκρίνονταν στις απαιτήσεις ενός κόσμου πολύ πιο εξελιγμένου από την Ελλάδα της δεκαετίας του 1970. Μελετώντας άρθρα από επιστημονικά περιοδικά της εποχής, ο Ζενέτος προσδιόρισε με μεγάλη ακρίβεια πολλές από τις ηλεκτρονικές εφαρμογές που καθορίζουν την καθημερινότητα του 21ου αιώνα, όπως η «τηλε-διεκπεραίωση» και η «τηλε-εργασία», και σχεδίασε ένα μεγάλο εύρος εξαιρετικά ευρηματικών υποδομών σε διαφορετικές κλίμακες. Η αναλυτική παρουσίαση της μελέτης για την Ηλεκτρονική πολεοδομία στην έκθεση Tomorrows προσφέρει την αφορμή για μια επαναπροσέγγιση του οραματικού έργου του Ζενέτου. Η συζήτηση θα επικεντρωθεί στις βασικές αρχές της έρευνας του Ζενέτου για την πόλη και την κατοικία του μέλλοντος, καθώς και στην επαναξιολόγηση της Ηλεκτρονικής πολεοδομίας, σύμφωνα με τις τρέχουσες τεχνολογικές και κοινωνικές εξελίξεις. Θα επιχειρηθεί ακόμη η ανάδειξη ορισμένων κρυμμένων πτυχών του ελληνικού μοντερνισμού, αλλά και των οραμάτων της δεκαετίας του 1960.

συντελεστές

Ομιλητές:
Πάνος Δραγώνας, Αρχιτέκτονας, Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών
Λυδία Καλλιπολίτη, Αρχιτέκτονας, Επίκουρη Καθηγήτρια στο Rensselaer Polytechnic Institute
Μανόλης Μαρμαράς, Αρχιτέκτονας, Καθηγητής Πολυτεχνείου Κρήτης
Γιώργος Τζιρτζιλάκης, Αρχιτέκτονας, Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας

διαβάστε περισσότερα

Η είσοδος σε όλες τις εκδηλώσεις του Κύκλου «Λέξεις & Σκέψεις» είναι δωρεάν και τηρείται σειρά προτεραιότητας.
Η διανομή των δελτίων εισόδου ξεκινά 1 ώρα πριν από κάθε εκδήλωση.

Είσοδος ελεύθερη

 

 

 

FESTIVAL: Vicky Zafiri at Δι Eleusis Wellness & Arts Festival – «ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΤΟΣΟ ΤΟ ΠΩΣ ΚΙΝΟΥΝΤΑΙ, ΟΣΟ ΤΟ ΤΙ ΤΟΥΣ ΚΙΝΕΙ..» PINA BAUSCH

Πηγή: FESTIVAL: Vicky Zafiri at Δι Eleusis Wellness & Arts Festival – «ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΤΟΣΟ ΤΟ ΠΩΣ ΚΙΝΟΥΝΤΑΙ, ΟΣΟ ΤΟ ΤΙ ΤΟΥΣ ΚΙΝΕΙ..» PINA BAUSCH

FESTIVAL: Vicky Zafiri at Δι Eleusis Wellness & Arts Festival – «ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΤΟΣΟ ΤΟ ΠΩΣ ΚΙΝΟΥΝΤΑΙ, ΟΣΟ ΤΟ ΤΙ ΤΟΥΣ ΚΙΝΕΙ..» PINA BAUSCH

«ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΤΟΣΟ ΤΟ ΠΩΣ ΚΙΝΟΥΝΤΑΙ, ΟΣΟ ΤΟ ΤΙ ΤΟΥΣ ΚΙΝΕΙ..»
PINA BAUSCH

ζαφειρη

Στη φωτογραφία η Βίκυ Ζαφείρη

«ΕΝ ΑΡΧΗΝ Η ΚΙΝΗΣΗ»
Τι κινεί ,οδηγεί,παρασύρει και απελευθερώνει την ενέργεια;
Σκοπός μας είναι με την βοήθεια των αναπνοών , να ανακαλύψουμε διαφορετικά σημεία του σώματος τα οποία θα παρασύρουν την κίνηση απελευθερώνοντας την ενέργεια με προορισμό την αφύπνιση του σώματος με συνοδεία μουσικού αυτοσχεδιασμού με κρουστά .

Βίκυ Ζαφείρη SOULBREATH-Κινησιολογία-Έκφραση/Εργαστήριο
Τίνα Δημητροπούλου στα κρουστά ( Μουσικός/χορογράφος)

Αίθουσα Δήμητρα

Παρασκευή 12/017:15-18:40

Σάββατο 13/05 18:15-19:40

Κυριακή 14/05 16:45-18:10

ΤΟ ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ FESTIVAL

OΡΓΑΝΩΣΗ FESTIVAL: Δι Eleusis Wellness & Arts Festival 2017 Eleusis

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΥΠΤΗ νο-3-1η Απρίλη 1944 μια κακογουστη φάρσα που αποδειχτηκε τραγωδία

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΥΠΤΗ νο-3

1η Απρίλη 1944 μια κακογουστη φάρσα που αποδειχτηκε τραγωδία

ΦΟΡΟΣ ΤΙΜΗΣ ΣΤΟΝ Γ.Δ.ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ 

g.k-1Ο Γεώργιος Δ. Κωνσταντίνου γεννήθηκε το 1907 στο Αυλωνάρι Ευβοίας, όπου και πέρασε τα παιδικά του χρόνια. Υπήρξε μέλος πολύτεκνης οικογένειας κι είχε άλλα τρία αδέλφια την Μαρία, την Κλειώ και τον Νίκο. Από μικρό παιδί έδειχνε έφεση στα γράμματα και μια ακόρεστη επιθυμία για διάβασμα και συγγραφή (έχουν διασωθεί κάποια ανέκδοτα κείμενα του και στίχοι).

Προς το τέλος του σχολείου, έκφρασε την επιθυμία του να γίνει φιλόλογος, γεγονός που έφερε σε δύσκολη θέση τον πατέρα του Δημήτρη, όσον αφορά την οικονομική ανταπόκριση στο κόστος των σπουδών, ο οποίος τον προέτρεπε να γίνει δάσκαλος. Ας μην ξεχνάμε πως στην περίοδο του Μεσοπολέμου τα έξοδα σπουδών για μετακίνηση σε κάποια πόλη, αγορά συγγραμάτων κ.λπ φάνταζαν δυσθεώρητα για μια πολυμελή αγροτική οικογένεια. Ωστόσο, η επιθυμία του Γιώργου ήταν τόσο σφοδρή που με την υποστήριξη κάποιων από τα αδέλφια του, κατάφερε να κάμψει τους δισταγμούς του πατέρα του. “Βοήθησε με να σπουδάσω και δεν επιθυμώ τίποτα άλλο από την οικογενειακή περιουσία”, ήταν το ύστατο επιχείρημα προς τον πατέρα του, ο οποίος τελικά για να μην του στερήσει το όνειρο, αναγκάστηκε να δανειστεί κάποιο σεβαστό για την εποχή ποσό

Έτσι γύρω στις αρχές της δεκαετίας του 30, ο Γιώργος βρέθηκε στην Αθήνα για σπουδές. Για κάποιο τουλάχιστον διάστημα συγκατοικούσε σε ένα σπίτι στην οδό Ιπποκράτους, με τον επίσης Αυλωναρίτη φοιτητή Ιατρικής και μετέπειτα διακεκριμένο Ιατρό Ιωάννη Παταστρατή, πατέρα του επίσης γνωστού Ιατρού Γιώργου Παπαστρατή. Σε εκείνες τις δύσκολες εποχές ακραίας οικονομικής κρίσης, ακόμα και τα βιβλία στοίχιζαν, πόσο μάλλον η μίσθωση ενός διαμερίσματος κοντά στο πανεπιστήμιο. Οι σχέσεις των δύο συντοπιτών υπήρξαν άριστες καθ’ όλη τη συγκατοίκηση και τους έδεσε μια στενή φιλία.

Όταν ο Γιώργος Κωνσταντίνου τελείωσε τις σπουδές του, επέστρεψε για κάποιο διάστημα στο Αυλωνάρι. Εδώ να προσθέσουμε εμβόλιμα πως το πτυχίο του βρήκε συμπτωματικά ο συντάκτης του παρόντος, το καλοκαίρι του 2012 στην πατρική του οικία διατηρημένο σε άριστη κατάσταση και θεώρησε υποχρέωσή του να παράδωσει στην κόρη του Γιώργου και πρώτη του εξαδέλφη Αγγελική, ώστε να συμπληρώσει μέρος από το αρχείο του που εκείνη έχει καταφέρει να διασώσει και στο οποίο θα αναφερθούμε και πιο κάτω. Η Αγγελική Κωνσταντίνου σπούδασε χημικός κάτω από φοβερά αντίξοες συνθήκες, κατά τη διάρκεια του οξυμένου μετεμφυλιακού κλίματος κι ήταν από τις πρώτες γυναίκες που κατάφεραν να κερδίσουν επάξια διευθυντική θέση σε έναν ανδροκρατούμενο έως τότε κλάδο και κόντρα στο συντηρητισμό και την επιφυλακτικότητα, αρκετών συναδέλφων της, που οφείλονταν σε έμφυλες διακρίσεις.

Επιστρέφοντας στην ιστορία του Γιώργου, το έτος 1937 παντρεύεται την επίσης Αυλωναρίτισα Ειρήνη Τσακλάνου. Στίχοι του Γιώργου που έχει διασώσει η Αγγελική μαρτυρούν τον έρωτα του φιλόλογου για την γυναίκα του. Το επόμενο έτος, θα έλθει ο διορισμός του Γιώργου ως φιλόλογου στην Ιστιαία (Ξηροχώρι) Εύβοιας, ενώ δε θα αργήσει να έρθει στον κόσμο κι η κόρη του νεόπαντρου ζευγαριού. Η ζωή δεν ήταν εύκολη, καθώς πέρα από την δικτατορία Μεταξά που είχε προηγηθεί λίγα χρόνια νωρίτερα, τα σύννεφα του πολέμου πύκνωναν πάνω από την Ευρώπη.

g.k2Στο σημείο αυτό αξίζει να σταθούμε σε ένα περιστατικό που συχνά διηγιόταν ο μικρότερος αδελφός του Γιώργου, το οποίο ενδεχομένως να σκιαγραφεί το χαρακτήρα, αλλά και κάποιες βαθύτερες πεποιθήσεις του καθηγητή. Σύμφωνα λοιπόν με τον αυτόπτη και αυτήκοο μάρτυρα Νικόλαο Κωνσταντίνου, ο μεγάλος του αδελφός ανέλαβε να εκφωνήσει λόγο στην πλατεία του χωρίου που δίδασκε (η φωτογραφία είναι πιθανά απ’ το συγκεκριμένο περιστατικό) για την εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου. Η πλατεία του χωριού ήταν κατάμεστη και όταν τελείωσε η ομιλία, ο κόσμος ξέσπασε σε παρατεταμένο χειροκρότημα. Παρά τον ενθουσιασμό και το θαυμασμό για τον αδελφό του, ο Νίκος παρατήρησε κάτι, παρά το νεαρό της ηλικίας του κι όταν τα δύο αδέλφια βρέθηκαν μεταξύ τους ρώτησε “καλά γιατί δε μνημόνευσες τον Μεταξά;” Ο Γιώργος τον κοίταξε ψύχραιμα και με ένα χαμόγελο περιορίστηκε στη σύντομη απάντηση “όταν μεγαλώσεις θα καταλάβεις”. Απ’ το συγκεκριμένο περιστατικό σε συνδυασμό με το κλίμα της περιόδου (εξορίες, φυλακίσεις, υποχρεωτική κατάταξη της νεολαίας στην ΕΟΝ κλ.π), μπορούμε να υποθέσουμε τόσο την τόλμη του καθηγητή, όσο και τη διαφωνία του με το συγκεκριμένο καθεστώς. Εξάλλου, από τα βιβλία που έχει καταφέρει να περισώσει η κόρη του Αγγελική και δεν αφορούν την επιστήμη του πατέρα της ή την λογοτεχνία, μπορούμε να υποθέσουμε τόσο την πίστη του στη δημοκρατία, όσο και κάποιες ιδεολογικές επιρροές, οι οποίες μακράν απείχαν από εκείνες του δικτάτορα.

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΕΝΟΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ

Τα χρόνια που ακολούθησαν, ξέσπασε το μακελειό του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου. Τα δύο αδέλφια χώρισαν, με τον μικρό να βρίσκεται τελικά στη Μέση Ανατολή και στο Αντιτορπιλικό “Μιαούλης” και τον Γιώργο να διδάσκει στην Ιστιαία σε όλη τη διάρκεια της κατοχής. Στην Εύβοια καταφτάνουν Ιταλικά κι αργότερα Γερμανικά στρατεύματα. Όπως σε όλη σχεδόν την Ελλάδα, έτσι και στο νησί αρχίζουν να σχηματίζονται θύλακες αντίστασης, ένοπλοι και μη. Για την αντιμετώπιση της αντίστασης οι Γερμανοί συνεργάζονται με τη διορισμένη Ελληνική κυβέρνηση κι ιδρύουν ένοπλα σώματα Ελληνόφονων, εξοπλισμένα με γερμανικά όπλα, τα γνωστά τάγματα ασφαλείας.

Όσον αφορά την Εύβοια, τα τάγματα ασφαλείας συγκροτούνται με την αρωγή τοπικών παραγόντων και επανδρώνονται κι από ντόπιο πληθυσμό, σε κάποιες περιπτώσεις με την παροχή υλικών κινήτρων και αρκετές περιπτώσεις με τη βία. Για τον έλεγχο των οδικών αρτηριών, αλλά και για την κατάπνιξη της αντίστασης, οργανώνουν με τη συνεργασία και την προστασία των Γερμανών μόνιμες φρουρές σε νευραλγικά σημεία του νησιού, όπως στη Χαλκίδα, στα Ψαχνά, στο Βασιλικό, στην Ερέτρια, στη Βάθεια, στο Αλιβέρι, στη Κύμη, στις Γούβες, στο Μαντούδι και στην Αγία Άννα. Στην προσπάθεια ελέγχου του νησιού τα Τάγματα ξεκινούν εκκαθαριστικές επιχειρήσεις, αλλά συναντούν πεισματώδη αντίσταση Ευβοέων ένοπλη και μη. Το έτος 1944 κι έπειτα από συγκρούσεις σε διάφορες περιοχές, τμήματα των ελληνόφωνων ταγμάτων ασφαλείας κινούνται προς την Ιστιαία με στόχο την εγκατάσταση φρουράς και πιθανή επιστράτευση ντόπιων. Ωστόσο, σε αντεπίθεση των ανταρτών σκοτώνεται το ηγετικό τους στέλεχος στρατηγός Λιάκος, ενώ ο συνταγματάρχης Παπαθανασόπουλος υποχωρεί και βρίσκει καταφύγιο στο χωριό Γούβες. Με την αποχώρηση των ανταρτών, η Ιστιαία καταλαμβάνεται από Γερμανούς και ελληνόφωνους ταγματασφαλίτες, οι οποίοι εξαπολύουν πραγματικό πογκρόμ στο χωριό. Ο μοίραρχος χωροφυλακής (αν και το όνομα του δολοφόνου είναι γνωστό, εδώ δεν αναφέρεται, καθώς το κείμενο δε συντάχθηκε ούτε για λόγους ρεβανσισμού, ούτε ο συντάκτης πιστεύει στη διαγενεακή ευθύνη), σε πράξη αντεκδίκησης για το θάνατο του Λιάκου, δολοφονεί εν ψυχρώ 18 πατριώτες, ανάμεσα τους κι ο καθηγητής Γ.Δ.Κωνσταντίνου. Οι υπόλοιποι δολοφονημένοι είναι οι εξής: Αντ. Τυλιακός – καθηγητής, Αθανάσιος Μηλιώτης – εργάτης, Χρ. & Δημ. Αγδηνιώτης, Σταύρος Παρούσης – κουρέας, Γ. Καλατζής – εργάτης, Σταμ. Παπαδιώτης – ράφτης, Δημ. Κόκκαλης – καφεπώλης, Χρ. Σπίντζος, Ευαγ. Ρήγας – μηχανικός, Ζαφ. Χρυσοστόμου, Ζαχαρίας Θαλασσινός, Στέφανος Κατσαντώνης – εργάτης, Δημ. Αναστασίου – κτηματίας, Ιωάννης Μπαλαθούνης – εργάτης, Ανδ. Θεοδοσιάδης – εργάτης, Τ. Τσιφτσής.

Επανερχόμενοι στην ιστορία του Γ. Κωνσταντίνου, αξίζει να δούμε πως βίωσε την απώλεια η οικογένεια. Η σύζυγος του Ειρήνη, σύμφωνα με όσα διηγιόταν στην κόρη της Αγγελική, έχοντας διαισθανθεί την έκρυθμη κατάσταση προέτρεψε τον άντρα της να φύγουν ή να κρυφτούν, αλλά αντιμετώπισε την κατηγορηματική άρνηση του ίδιου. Μετά τη δολοφονία επέστρεψε με μεγάλη δυσκολία στο Αυλωνάρι μαζί με την κόρη της. Αφοσιώθηκε στην ανατροφή της κόρης της και στήριξε την επιλογή της να σπουδάσει Χημικός, ακόμα κι αν αυτό απαιτούσε θυσίες και με την όποια αρωγή μπόρεσαν να προσφέρουν κάποιοι συγγενείς. Η αδελφή του καθηγητή Μαρία στην αρχή πίστευε πως το νέο της πρώτης Απριλίου ήταν φάρσα. Μια φάρσα που αποδείχτηκε τραγωδία. Ο συντάκτης του παρόντος τη θυμάται κάποιες φορές να κάθεται βουβή στην καρέκλα και να πέφτει για κάποια λεπτά σε λήθαργο. Όντας μικρός σε ηλικία τη ρώτησε κάποια φορά γιατί κοιμάται και του εξήγησε πως δεν ήταν ύπνος, αλλά ένα “χούι” που της έμεινε από εκείνη την μοιραία πρωταπριλιά. Σε μια άλλη περίπτωση της μετέφεραν την (αδιασταύρωτη) πληροφορία πως ο γιος του δολοφόνου του αδελφού της, σκοτώθηκε με αεροπλάνο. Ο συντάκτης θυμάται αυτήν τη γυναίκα με το βαθύ θρησκευτικό συναίσθημα να δακρύζει και να μονολογεί “τι έφταιγε το παιδί να πληρώσει για τις αμαρτίες του πατέρα του;”, έτσι πίστευε. Ο αδελφός του καθηγητή Νίκος, έμαθε το τραγικό γεγονός όταν γύρισε στην Ελλάδα κι ενώ ακόμα υπηρετούσε. Ο συντάκτης τον θυμάται να συγκινείται όποτε θυμόταν τον αδελφό του ως τα βαθιά γεράματα. Να έφταιγε επειδή έφυγε νέος κι άδικα; Να οφείλονταν στο γεγονός πως του είχε αδυναμία; Πάντως για καμιά άλλη στενή απώλεια δεν συγκινούνταν τόσο συχνά.

Εξάλλου, το μεγαλύτερο μέρος από τα επιστημονικά βιβλία του καθηγητή δόθηκαν σε νεότερους Αυλωναρίτες, ώστε να βοηθηθούν στις σπουδές τους. Και κάποιοι τα κατάφεραν περίφημα. Δυστυχώς, δεν έχω ζητήσει έγκριση των ιδίων ή συγγενών τους, ώστε να τους μνημονεύσω.

Αντί επιλόγου να σημειώσουμε πως την δεκαετία του 80, δόθηκε στη χήρα μια μικρή συμβολική σύνταξη. Άλλωστε με κανένα ποσό δεν αναπληρώνεται τόσο μεγάλη απώλεια. Σε κάποιο έγγραφο που έφτασε στα χέρια της κόρης του Αγγελικής, αναφέρεται πως ήταν μέλος της Εθνικής Αντίστασης τουλάχιστον δυόμισι χρόνια πριν τη δολοφονία του. Το γεγονός, ενδεχομένως απαντά και στο ερώτημα γιατί ο Γιώργος Κωνσταντίνου δεν κρύφτηκε παρά τις παροτρύνσεις της συζύγου του. Για την αποτίναξη της σκλαβιάς, ο καθένας οφείλει να αντισταθεί από το μετερίζι του. Έτσι δεν έλεγαν οι παλιοί;

Μαρτυρίες

Μαρία Δ.Κωνσταντίνου

Νίκος Δ. Κωνσταντίνου

Αγγελική Γ. Κωνσταντίνου

Πηγές

1. Στα χρόνια της φωτιάς/Στρ. Παπαστρατής

2. history

http://thehistoryofgreece.blogspot.gr/2016/07/6.html

3. http://edipsos-evia.blogspot.gr/2008/12/1940-45.html

Σύνταξη Δ.Ν.Κωνσταντίνου

Εικόνα

ΨΗΛΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ στο σινέ ΑΛΚΥΟΝΙΣ Τρίτη 21 Μάρτη (είσοδος ελεύθερη)

www.kar.org.gr_2017-03-18_21-17-53_1

The Day After – ταινία μ.μ. (Η επόμενη μέρα) του Δ. Χριστοδούλου

Ποιες είναι οι γενεσιουργές αιτίες της ενδοοικογενοιακής βίας; Είναι η εσωτερίκευση της οικονομικής κρίσης; Μα εδώ ο σκηνοθέτης έχει εμπνευστεί από ένα ζευγάρι με αστικό τρόπο ζωής για να μας πει ένα ξεκάθαρο όχι.
Μήπως αποτελεί σύμπτωμα ή αρνητικό προνόμιο της μίας ή της άλλης κοινωνικής τάξης; Μέσα από την μικρή ταινία διαπιστώνουμε πως το σύμπτωμα είναι διαταξικό, εκείνοι που ίσως αλλάζουν είναι οι όροι.
Υπάρχει συμψηφισμός της γυναικείας κακοποίησης, μέσω της ενστικτώδους λεκτικής ανταπόδοσης με λέξεις που χτυπούν σαν πέτρες; Σε καμία περίπτωση δεν μπαίνει ζήτημα τέτοιου ισολογισμού
Τελικά η ταινία δίνει απαντήσεις ή γεννά ερωτήματα για το φαινόμενο της ενδοοικογενειακής βίας; Νομίζω και τα δύο. Περισσότερο απ’ όλα όμως προτρέπει να σπάσουμε την παθητικότητά μας απέναντι σε τέτοια νοσηρά φαινόμενα. Η σιωπή δεν σημαίνει απλά συνενοχή, αλλά και εκκωφαντική συναίνεση, μας λέει ο Δημήτρης Χριστοδούλου. Κι αυτό είναι το πολυτιμότερο μήνυμα κι αγωνιώδης έκκληση συνάμα. Αν το κατανοήσουμε, ίσως στο επόμενο σεξιστικό επεισόδιο που θα συναντήσουμε μπροστά μας δε μείνουμε απαθείς κι απλοί θεατές.

 

Η ταινία βραβεύτηκέ από την Unesco την ημέρα κατά της γυναικείας κακοποίησης στις 25 Νοέμβρη. Συγχαρητήρια στο Δημήτρη Χριστοδούλου και τους υπόλοιπους συντελεστές.

Ταινία μικρού μήκους
Σενάριο: Ελένη Κόντη – Δημήτρης Χριστοδούλου
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Χριστοδούλου
Μουσική – Στίχοι – Τραγούδι: Nisigma
Μοντάζ: Χάρης Γεωργιάδης – Δημήτρης Χριστοδούλου
Διεύθυνση φωτογραφίας: Θωμάς Μπαχτσόγλου
Παραγωγοί: Ελένη Κόντη – Λένα Βαλένα
Βοηθός παραγωγής: Ηρώ Μητρούτσικου
Κάμερα – Drone – Action cam: Θωμάς Μπαχτσόγλου
Ηχοληψία: Γιώργος Παπαγεωργίου
Μουσική επένδυση – Εφέ – Επεξεργασία ήχου: Χάρης Γεωργιάδης
Ενδυματολογική επιμέλεια: Λένα Βαλένα
Μακιγιάζ: Βασιλική Μπέσιου
Hair stilling: Γεωργία Κορδέλου
Υπότιτλους: Αφροδίτη Βροχοπούλου – Χαρούλα & Γιάννης Σουρής

Παίζουν:
Λίλη Τσεσματζόγλου
Χάρης Γεωργιάδης
Βησσαρίων Τσιόνας
Μιχάλης Μαρκάτης
Ηρώ Μητρούτσικου
Γιάννης Παπαγιάννης
Νίκος Μαρκοπουσιώτης
Lundmila Harcenco
Νάσος Παππάς
Οδυσσέας Δολαψάκης

Φιλική συμμετοχή: Κώστας Μπήγαλης

Ακούγονται τα τραγούδια:
«Άσε τον κόσμο» & «Η επόμενη μέρα»
των NiSigma (Αλέξης Αργίτης – Χρίστος Τσιάβος – Πέρσα Σέργη)

Ευχαριστούμε θερμά για την πολύτιμη βοήθεια, τους:
Μάρκο & Μαρία Τριαντάφυλλου
Οικογένεια Μάριου Πανταζόπουλου
Χαρούλα & Γιάννη Σουρή

Υπό την αιγίδα του ομίλου Unesco Πειραιώς και Νήσων

Μπορείτε να την δείτε πατώντας τον ακόλουθο σύνδεσμο

«Η ΣΟΝΑΤΑ ΤΟΥ ΣΕΛΗΝΟΦΩΤΟΣ» ΣΤΗΝ «ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ»

Δελτίο Τύπου και promo video

sonata-4

sonata-4

«Η ΣΟΝΑΤΑ ΤΟΥ ΣΕΛΗΝΟΦΩΤΟΣ» ΣΤΗΝ «ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ»

Γιάννης Ρίτσος και Λούντβιχ βαν Μπετόβεν σε ενιαία ατμοσφαιρική πανδαισία. «Ποίηση σε ντο δίεση ελάσσονα για ηθοποιό και πιάνο» είναι ο υπότιτλος που έδωσε στην παράσταση ο σκηνοθέτης Δημήτρης Ν. Παπακωνσταντίνου.

Η ηθοποιός Κατερίνα Κουτροκόη ερμηνεύει την ηρωίδα του ποιητικού μονολόγου «Η Σονάτα του Σεληνόφωτος» του Γιάννη Ρίτσου και η πιανίστα Χαρά Κουμαριώτη ερμηνεύει τη «Σονάτα του Σεληνόφωτος» του Μπετόβεν, καθώς και δέκα ακόμη έργα για πιάνο κορυφαίων συνθετών (Μπαχ, Μπετόβεν, Σοπέν, Ντεμπυσσύ και Σοστακόβιτς), ταυτόχρονα υποδυόμενη βωβά τη χαμένη νιότη της ηρωίδας και την έκρηξη του φυλακισμένου της πάθους.

Δυο ερμηνείες αλληλένδετες, διαχεόμενες η μια μέσα στην άλλη, σηματοδοτούν, με τρόπο μοναδικό, το Πέρασμα, από την Παρακμή, στο Ακαταμάχητο Μέλλον.

sonata-6

sonata-6

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Ν. Παπακωνσταντίνου

Εικαστικά: Ματίνα Γεωργά

Φωτογράφoς: Κωνσταντίνος Γαλάνης

Αφίσα-γραφιστική επιμέλεια:Αριάδνη Μιχαηλάρη

Παρασκευή στις 8.30 μ.μ Σάββατο στις 6.30μ.μ

Πολυχώρος Τέχνης «Αλεξάνδρεια»

Σπάρτης 14, πλατεία Αμερικής

sonata-9

sonata-9

Τηλέφωνα κρατήσεων: 2108673655 , 6980-249964

Γενική είσοδος: 10 e – Φοιτητών/Ανέργων: 6 e – Ατόμων άνω των 65 ετών: 8 e

sonata-7

sonata-7

 

https://www.youtube.com/watch?v=ppVmW8SnpS0&feature=youtu.be   (promo video)

 

 

Περί τρέλας, συλλογικό από εκδ. Κοβάλτιο

   Περί τρέλας, συλλογικό από εκδ. Κοβάλτιο

 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Περί τρέλας

Εκδόσεις Κοβάλτιο ▪ Νοέμβριος 2016 (α΄ έκδοση)

Μετάφραση: Λαμπριάνα Οικονόμου – Μιχάλης Παπαντωνόπουλος

Αριθμός σελίδων:128 ▪ Τιμή: €12,19

ISBN: 978-618-82781-1-0

%cf%80%ce%b5%cf%81%ce%b9-%cf%84%cf%81%ce%ad%ce%bb%ce%b1%cf%82

Με την κυκλοφορία του βιβλίου «Περί τρέλας» (μτφρ.: Λαμπριάνα Οικονόμου – Μιχάλης Παπαντωνόπουλος) εγκαινιάζεται η σειρά De Natura Hominis από τις Εκδόσεις Κοβάλτιο. Η έκδοση περιλαμβάνει επιστολές των Αντονέν Αρτώ, Βιρτζίνια Γουλφ, Φρήντριχ Νίτσε, Έντγκαρ Άλλαν Πόε και Μαίρη Σέλλεϋ.

Πέντε από τις σημαντικότερες διάνοιες της παγκόσμιας λογοτεχνίας και φιλοσοφίας αποκαλύπτουν, αποτυπώνουν, εμβαθύνουν ή βυθίζονται στην ψυχική τους κατάρρευση με εξομολογητικό τόνο.

Ο Αρτώ γράφει από την ψυχιατρική κλινική του Ροντέζ, όπου νοσηλεύεται, στους γιατρούς και στη μητέρα του (1943-1945). Η Γουλφ αποτυπώνει την εμπειρία της ψυχικής διαταραχής στη φίλη της Έθελ Σμάιθ (1930), ενώ με τα σημειώματά της στον Λέοναρντ Γουλφ και στην αδελφή της Βανέσσα Μπελ, λίγες μέρες πριν αυτοκτονήσει, δηλώνει αποφασισμένη «να βάλει τέλος σε αυτή την τρέλα». Ο Νίτσε συντάσσει τα περίφημα «Γράμματα τρέλας» τις πρώτες μέρες του 1889, μετά την κατάρρευσή του στο Τορίνο, υπογράφοντας άλλοτε ως Διόνυσος και άλλοτε ως Εσταυρωμένος. Ο Πόε αποκαλύπτει το «τρομερό κακό» που έχει παραλύσει τη συνείδησή του − για μοναδική φορά στο πλαίσιο της ιδιωτικής του αλληλογραφίας. Η Σέλλεϋ, με την ήδη κλονισμένη ψυχική της υγεία, σκιαγραφεί τον εφιάλτη της κατάθλιψης μετά τον θάνατο του συζύγου της και Άγγλου ποιητή Πέρσυ Μπυς Σέλλεϋ.

Τριάντα τέσσερις επιστολές που συνθέτουν την αγωνιώδη κραυγή του απόκληρου πνεύματος προς την κοινωνία.

Την έκδοση συμπληρώνει «Αντί προλόγου» η «Επιστολή στους Ιατρικούς Διευθυντές των Ψυχιατρείων», που δημοσιεύθηκε το 1925 στο περιοδικό των Γάλλων υπερρεαλιστών «La Révolution Surréaliste».

Εκδόσεις Κοβάλτιο

Ιφικράτους 64 ▪ Αθήνα 116 33

Τηλ.: +30 6945731197

E-mail: kovaltioeds@gmail.com

http://www.facebook.com/ekdoseis.kovaltio

Αρέσει σε %d bloggers: